Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Saklı bir hazine gibiydin bende
Bir avuç duru su gözlerimde
Bazen sağnak olur bazen
Yağardın gün boyu üzerime
İlkbahar havası gibiydin

Az mı bekledim ben köşe başında,
Gözüm takılıp da kaldı kaşında.
Rüzgarlar esti de geçti fırtına,
Yaşlar donup kaldı göz kapağında.

Bir güne sığmaz ki koca bir ömür,
Sevgi dediğin; emektir, sabırdır.
Biri kızınca diğeri susar ya,
İşte o sessizlik, en büyük zikirdir.

Gün yorgunluğunu döktü sulara,
Gökyüzü gümüş bir tül gibi serili.
Dilsiz bir huzur indi odalara,
Sessizliğe daldı hayatın derdi.

Dertleri rafa kaldır, kapa gözünü,

Sebil ettin aşkı fırtınalarda
Yolumu kaybetiğim seni buldum
Başım eğildi kızlar kayasında
Bitmeyen çileyi yazdım durdum

Kalıcı tutan elleri alnında ki teri
Yorgun bitkin düşer titer bedeni
Herkes doyar yoktur sofrada yeri
Kaynana ya kayın baba ya eyvallah

Kara şifreli ağustosu diyemedim
Aramıza taştan duvar göremedim
Yaktın yüreğimi hiç söndürmedin
Kimseye kalmayan yalan dünya

Öküzü vardı kağnısı vardı
Atı vardı arabası vardı
Zemheri kara kışı
Büyüğe saygı küçüğe sevgi
Bütün evlerde soba yanardı

Yürüyoruz yağmurlu bir günde
Islanıyoruz ikimizde sırsıklam
Ellerin avuçlarım da
Yatarken iblis ölüm uykusuna

Ömür deryasında bir salla kaldım,
Kaderin elinden bin yara aldım.
Umuda her gece bir pusu kurdum,
Şu garip gönlümün fermanı çıktı.

Mutluluk uzağa çekmiş ağını,