Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Çok şey öğrendim şu üç yılda
Memleketten uzak yalnız iken
Hasreti özlemi diri tutmayı
Vefasız sevdayı sevgiyi

Kapım kilitli yastan,
Açılmaz sensiz pastan.
Söküp attın kalbimi,
Sanki bir kuru taştan.

Gece çöker üstüme,

Şeytana kalsın düşlediğim
Olanca güzelliğin
Bir hazan gülü edasında..
Bir dağ lalesi ol sol yanıma
Yürüdüğün bütün yollarda

Erken Düştü Cemre

Cennet dediler de geldim
Hayal ettim kışını yazını
Buralarda mevsimler şaşı
Mavi yeşil gül gülistan

Erken Giden

Daha sabah olmadan gitti
Gözlerinde kalan güneş ışığı
Rüzgarlar bile sustu ardından
Gökyüzü eğildi bulutlar ağladı

Ey deli rüzgar es
Es efil efil dolaş gel
Yaylaları ovaları
Başı dumanlı insanları

Dök gülüşlerini gece yarısı
Başak başak savur üstüme
Tan atışı yatarken sol yanında
Bakışların gül ekmiş zamansız

Işık vurur dağların soğuk alnına,
Uyanır toprakla şu zeytin dalı.
Bir ses düşer sessizliğin yanına,
Güneş, gecenin en mahcup o hali.

Ne dağların bitti ne karın söndü,
Gözümde tüten o koru çaldınız.
Baharım ansızın kışlara döndü,
Gönlümde açılan gülü çaldınız.

Eylül dedikleri, hüzündür biraz,
Yaprak sarardıkça dal yorulurmuş.
Sessizce çekilir içimizden yaz,
Rüzgâr estiğinde yol yorulurmuş.