Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Postada kayıp mektuplar gibi
Satır aralarında saklı
Gözü yaşlı memleket hasreti
Ana baba yar gibi severdik
Gelmezdi aklımıza ayrılık

Çıplak yosma gibi salınır
Susuz çöl yangını düşlerim
Yıldırımlar düşer üstüme
Taş yağar başıma
Uyanamadığım bir rüya

Bazen ilerliyorum bazen olduğum yerde çöker kalıyorum
Geçmiş omzuma ağır bir battaniye gibi çöküyor
Ne ısındırıyor ne bıraktığım gibi hafif

Sen gittikten sonra değişti her şey

Gurbetin dertleri bükmeden beli,
Aşarak dağları varsam sılaya.
Efil efil esen o taze yeli,
Bağrımı açarak sarsam sılada.

Öyle bir gel ki belalım
Gitme olmasın bir daha
Dök içinin acılarını
Sabır taşlarına
Akşamın ala karasında
Sıra sıra dizilsin

Gülmek bizim neyimize be çocuk
Varken ağlamak anadan doğma
Kirpiklerinin koza dökerdi
Kimi şeker alırdı kimi oyuncak

Sevginin bedeli dokunmaksa eğer
Dokundukça çoğalıyorsa sevgiler
Varsın hovarda bilsinler
Hiç boş kalmamıştı bunca ellerim

Yine güz geldi de yaprak sarardı,
Dallara dokunan rüzgâr yorulmuş.
Güneşin ışığı erken karardı,
Yollara bakmaktan gözler yorulmuş.

Dağlar sustu, rüzgâr kesti sesini,
Yiğit verdi son bir kez nefesini.
Gök yarıldı, bulut döktü yasını,
Al bayrağa sarıldı da gidiyor,
Anasının canı yanıp bitiyor.

Vay be ömrüm gibi sevmiştim seni
Çıplak ayakla yürürdüm yolarını
Bazen diken batar bazen taş keserdi
Toz dumana sap,samana karışırdı
Tökezlesem de