Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Gece çöktü yine, dertler uyandı,
Gönül bir ateşte yandı ha yandı.
Kime el uzattık, kime sığındık?
Vefa dedikleri meğer yalandı.

Egede Bir Kraliçe

Gün olurda gelirsem yanına
Fahişe öpüşlerin olsun
Aşkla yanan dudaklarımda
Marmaris bodurum dalamanda

Görünmeyen hayal tutulmayan düş
Bırakıyorum bırakıyorum sana
Hiç gelmedim hiç görmedim say
Unut anıları kalmasın aklında
Ya gören olur ya duyan olursa
Daha yaşanmamış gecelerimiz var

İlkbaharda sarı çiğdemler açardı
Çayır çimende bör böceği uçardı
Aşıkların böyle uykuları kaçar mı
El nereden bilsin sana yandığımı

Pınar başında bekler inceden
Eli yüzü nurdan ismi geceden
Bir melek gibi bakar yüceden
Eletsem çağırsam gelirmidersin

Yarım kalmış şairin şiirleri gibi
Darma dağın yerle gök selsele
Ardında düşler bırakıp
Yakıp yıkıp bendini gidiyor.
İçimde garip bir acı

Yüreğin yanarken alev alev
Kıyısından öptüm dudağın
İnce bir yol çizdi bana
Yürüsem taşlı dikenli
Dik yamaç patika yollarda

Senin adınla başlayan her sabah
Bu gün ilk kez sesizce karşıladım
Güneş pencereden içeri düşerken
Bir zaman omuzuma düşen o sıcaklığın
Anımsattı bana ve o an anladım ki

Vur kıyılarıma dalga dalga
Bir koyu da sabaha karşı
Öyle sarıl ki bana
Denize düşmüş yılan gibi
Varsın affetmesin tüm mevsimler

Ahlamalara vahlamalara inat yepyeni
Bir aşk yarat akdağı gibi ormanı gür
Dağlarında barışık türküler söyle
Sarmaşıklar gibi dolansın dilinde
Sonra ay doğsun doruklarına