Yaz kara kalemle boyan bitmeden,
Son ışık da bu şehirden gitmeden.
Sessizce eriyip biten mum gibi,
Ömrün son dizesi bitip gitmeden.
Çiz benim yüzüme bir tebessümü,
Silinsin içimden o koyu hüzün.
Kağıda düşsün bu yarım kalan söz,
Geceye karanlık tam da çökmeden.
Unutma gözümün o karasını,
Karala bağrımın bu sızısını.
Yaz gitsin alnımın bu yazısını,
Zamanın çarkları bizi ezmeden.
Dökülsün kağıda bütün acılar,
Dinsin içimdeki derin sancılar.
Kapanmadan artık eski kapılar,
Yaz kara kalemle boyan bitmeden.
Kayıt Tarihi : 18.09.2026 00:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!