Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Masa başında gün, akşamı bulur,
Ömrünü tüketir beyaz yakalı.
Yorgun gözlerinde hayaller durur,
Yıllara yük eder beyaz yakalı.

Nerede bir güzel görsem
Sana benzeyen
Bir telaş bir heycan
Serçe yavrusu bir çırpınış
Aha tam şuramda

Her akşam özgürce hüzün döker
Her sabah masaya hasret çöker
Dışım gırgır şamata olsada içim
Yüreğim katılaşmış taşı keser

Gözlerden damla damla süzülen
Kıraç yüzde ki yaşların
Hesabsız.kitapsız aktığını
Bilirmisin şimdi ben
Çiçekli bir dal gibi

Bir yaz akşamı gelmiştin
Karanlıkların ardından
Uzun siyah saçlarınla
Bakmaya doyamazdım
Dokunmak istediğimde

Bilmeden diken sevmişim,
Gül sanıp bağrıma bastım.
Sessizce ecel emmişim,
Kendi ömrüme mi kastım?

Bileydim gönlümü vermezdim sana,
Aşkınla tutuşup yanmazdım bile.
Çevirip yüzünü baksaydın bana,
Yalan vaatlerine kanmazdım bile.

Bir bilsen ne bahar geçti sen gibi,
Gönlümün dalında bir gül açmadı.
Her gelen savurdu gitti dün gibi,
Felek de hâlime zerre acımdı.

Yağdımı kar bizim yaylalara
Düştümü kırağı çam çalılara
Kurudu soldu mu çayır çimen
Nerede şimdi o
Öpülesi ana baba elleri
Acep kaldımı dersin

Giderken dönüp bakmasaydın ardına
Yağmazdı gözlerinden yüreğime
Yıllar önce unutturduğun hüzün
Canlanmazdı birden bire
Kucak kucak özlemler biriktirip