Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Dört mevsim dumanlıdır başı
Sayısız çiçek açar dağın taşı
Adı düğmeli kaç bilinmez yaşı
Tarih kokulu köy bizim köy

Kardelen kalmış soğukta ayazda
Gönül gitmek ister gelen yazda
Ozanlar söyler çifte teli sazda
Sazlı sözlü düğün bayram olsun

Kartal dediler uçamadım dağından
Mecnun dediler geçmedim bağından
Çiçeğindendir dediler hanzer balına
Asi oldum sevdalandım kaderimize

Kim bilebilir ki
Hangi sancı sabahladı kucağımda
Kaç kez gebe bıraktı aşka beni
Kaç kez nefesim tutuldu yokluğunda
Ne kadar tutsak kaldım yusuf gibi

Saat yirmidört devrilmeden
Başımda bir tatlı telaşla
Gelmiştim kapına
Oturup geçmişten söz etmek

Bir evlat sızısında, bir ana duasında,
Toprağın bereketinde, suyun rızasında,
Sessizce dünyayı omuzunda taşıyan,
Bir ömür vefayı, sabırla yaşayan...

Yıllar yılı mutluluk aradık
Tanınmayan yürek kıyılarında
Toprağa düşen ilk cemre gibi
İşgal edilen sol yanımızı
Divan savaşlarına bulduk

Bu telaş bu acele neye
Gel hele otur şöyle
Burası başın yayla
Babaların ocağı
Anaların kucağı

Hele Bir Dur

Dur deli rüzgar bitsin bu hasret
Bitsin bu acı dolsun çilem
Dolsun ecel gelmeden
Solmadan çiçekler olmadan gazel

Bunca yıl aradık mevsim mevsim
Toprağa düşen cemre gibi aşkı
Çıplak ayakla gülü diken yürüdük
İşgal edilmeden önce sol yanımız