Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Sarıp sarmalayıp vurup
Hasreti sırtından
Toplayıp anılarımı döneceğim
Bir gün köyümün bozkırlarına
Yüce dağlarına çıkacağım

Mevsimler baharı nasıl özlerse,
Toprak suyla buluşmayı gözlerse,
Garip gönlüm seni öyle isterse,
Bir tebessümünle dünyam süslenir.

Sensiz yaşlanırım, siyah kalmadı,
Geçip giden yıla ömrüm sürüldü.
Senden sonra gönlüm huzur bulmadı,
Gözüme dünyalık duman göründü.

Zamansız döküldü takvim yaprağı,

Ey deli yürekli deli rüzgar kızı
Hangi dağının yelisin böyle
Karda boranda yağmurda tufanda
Şu kahbe dünyada nefes nefese
Esip gelmişin taa buralara
Var gücünle vur sineme

Bütün ışıklar sönük kalır
Senin şavkın düştüğü yerde
Ey dorukların asi çocuğu
Büklüm yolların dağ selvisi
Sen akşam üstleri düşle beni
Ben tan vaktinde seni

Neydi eskiden her yerde
Cıvıl cıvıl kuş sesleri
Böyle suskun muydu gecesi
Ankara sokaklarında
Kadını kızı genci yaşlısı

Kader fermanını yazmış geceden,
Aşkın sırrı çıktı kutlu heceden.
Vazgeçti bu yürek taçtan, yüceden,
Bayrağın altına serilir durur.

Şafak vakti buruk bir tat
Hırçın ağacın kuru dalları
Bazen gecenin koynunda
Ufkuma düşmeyen yıldızlar
Ufacık bir nokta gibi

Aşk şarabı gibisin mahsenlerde
Bulup içesim gelir tenha yerde
Sevilsende mühür gözlüm çevrende
Sen benim ceylan gözlümsün yinede

Dolu bir kadehsin iki elimde

Yalancı aşklar vurdu beni,
Yaşamın ıskaladığı her sefer
Bir ıslak bakıştı yüreğime akan
Kurumaya yüz tuttu belki de
Kül rengi boş ümitler
Şimdi sızlıyor