Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Selam olsun dağlarına, taşına,
Hasretin bağrımda har oldu sıra.
Kurban olam kirpiğine, kaşına;
Ayrılık ömrüme dar oldu sıla.

Binalar üstüne akşam tez iner,
Yorgun güneş sanki erkenden söner. 🌅
Penceremden baksam her yer yabancı,
Ne toprak tanıdık, ne rüzgâr diner.

Sevmek kolay mı sandın ey gönül,
Ateşi tutmaktır kendi avcunda.
Göz göre göre yanmaktır böyle,
Aklı bir kenara bırakıp durmak.

Hiç bilmediğin bir uçurumlarda,

Sen sevmek nedir bilirmisin
Deli gönlümün firarisi
Bir yangına benzer sevmek
Büyük bir yangına
Sönmek nedir bilmeyen
An ve an içimde büyüyen

Kumsaldaki silik izlerde aradım,
Dalgaların alıp götürdüğü adını.
Bulutlarla her gün kapını taradım,
Bulamadım o eski aşkın tadını.

Gönül bağ bağlamış, çözülmez ince,
Zamanı öğütür ömür bitince.
Bir ulu çınarmış meğer sevince,
Sökülüp gitmiyor özümden aşkın.

Dünyanın varlığı, malı yalanmış,

Sevda ağlarmış ayrı düşünce
Gece karanlık şafak sökünce
Kirpiği yağmur olub dökünce
Mendile akan yaşlar gibisin

Ölüm bile hain değil bukadar
Yıllar yılı yakmazdı bağrını
Vurup taşlara insan başını
Baba ocağı ana yurdumu

Damgasını vurmuş kara kış
Taşları buz toprağı donuk
Son cemrede düşmüş yere
Ağustos gibi Öbek öbek
Parlement mavisi sevdam

Uçup gitse kuşlar dağlar üstünden,
Sıla elinden bir haber var deseler.
Yürüsem tozlu patika bükünden,
Şair de köyüne döndü deseler.