Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Ahdımızdı birlik beraber olmak
Harman yerlerinde halay durmak
İmece usulü arpa buğday yolmak
Nerede o günler gelir mi dersin

Düğmelinin başında dumanı tüter

Rüzgâr bir başka eser yayla’da
Dağların gölgesi düşer yollarına
Orman kokusu döner etrafında
Yaylalar dolar yaylayı sevenle

Yıktın da bendimi ne geçti eline
Yaktın da çıramı sardın beline
Düşürdün sen beni el alem dile
Söyle ey vefasız ne geçti eline

Şair ne vardı dağlara özenecek
Tenha her yer kurtsuz kuşsuz
Böylemi idi ezelden
Kurtlar ulur kuşlar cıvıl cıvıl
Kış yaz konaklayanlar vardı

Gönül bağım virandır, meyvesi yok bağı yok,
Sözler dilde ağırlaşır, tutunacak dalı yok.
Gözün yüksekler arar, bu fâninin sonu yok,
Neredesin eyy gafil, ne zaman uyanırsın?

Baharı bekleyen üveyik gibi hasretim sana
Sormuyorsun serçe yürekli neredesin diye
Bir sitem bin haykırış buldum yokluğunda
Kimseler bilmeden görmeden yandım
Bir senin için canımın içi,bir senin için...

Asmışım kederi, paslı eski bir çiviye,
Gönül bugün dönmüş, şenlikli bir eve.
Gam gelirse kapıya, "müsait değilim" de,
Keyfimiz gıcır bak, her şey tam yerinde!

Ağaç kurursa kökün den sökülür
Durmaz yaprağı bir bir dökülür
Baş ucuna koca bir taş dikilir
Bu yüzden ne sor ne de söyleyim

Bir gece vaktiydi, zifiri karanlık,
Dışarıda zayıf bir sokak lambası.
Cebimde son sigara, içimde yalnızlık,
Aklıma düşer yine memleket havası.

Ne tez unuttun gözleri,
Ne tez sildin o izleri.
Bir sözünle yandı gönül,
Küller sardı tüm gizleri.