Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Aylar yılar hasretinle yandı tutuştu
Seven gözgöze yürekten kavuştu
Boz kırlarda boz kurtlar la buluştu
Bizim kavuşmamız zor mu kahve gözlüm

Yağmur oldun dolu oldun çağlattın

Puslu bir gecede başla söze
Mars bir yandan
Venüs bir yandan
Öyle sarki gök mavisi
Ay tutulsun

Ey benim ömrümün dilsiz lisanı,
Zamanın üstünde bir rüya gibi.
Sende vücut bulur ruhun vatanı,
Aşkı baştan yazan bir alem gibi.

Hangi mısra sığar senin bendine,

Şantiye yolları tozlu ve dardı,
Sırtımızda yılların yükü vardı.
Her köşe başında bir korku sardı,
Biz seninle kardeş olduk be Şahin.

Kahır kervanına yüklendi çile,
Dilde derman yok hiç, dizde fer kalmadı.
Feleğin fermanı düşürdü dile,
Gönülde açacak bir gül kalmadı.

Kaleme Söylerim

Kaleme söylerim yüzümü güldümez
Yazar bu derdimi yare bildirmez
Teserleme bu hasret beni öldürmez
Derdimi ortaya ser.ser kara kalem

Tatlı acı anılar getir
Yokluğum kalsın aklında
Gözyaşlarını anımsa
Gitme kal bende say ki
Bir çocuğun isteği bu

Böyle mi ölünür bu zamanda
Hangi çağdayız hangi asırda
Böyle mi düşer vadilere
Gider gibi akşam güneşi
Gözlerimde fer mi kalmıyor

Karanlık bir gecede seni beklemek
Yıldızlar sönerken sarı çiçeğim
Çıldırır gecenin birinde yalnızlık
Bozkırda toz olur duman olur oysa

Muğla’nın yolları süzülür gider,
İçimde bir umut, dilimde şükür.
Doktorun müjdesi dünyayı eder,
Bahar rüzgârları ruhuma değer.