Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Yarsiz durulmaz gurbet ellerde
Ahıyla vahıyla kalanın ağlasın
Seven sevdası düşmez dillerden
Akdağından esen yeller ağlasın

Hep sen mi aradın, hep sen mi sordun?
Ben de bulamadım yalan dünyada.
Menzile varmadan yolda mı durdun?
Ömrümü bir hiçe salan dünyada.

Başınyaylanın sabahına erkenden doğar
Güneş daha yamaca varmadan
Çamların arasından ince bir buğu yükselir göğe
O buğuda hem çocukluk hem gençlik kokar

Çamın Taşa Yazdığı Şiir

Mesela; Yozgat’ın o sarı sıcağından kaçıp,
Kendini Akdağ’ın o serin, puslu nefesine bırakmaktır.
Burada rüzgâr, sadece toz taşımaz;

Aşk nedir sevda nedir
Bilir misin sen sevgiyi
Gördün mü
Tanıdın mı seni seveni
Aşk ak dağına benzer

Gözüm yollarında, gönlüm avare,
Akdağı pare pare, dumanlı dağlar.
Yüreğimde sızı, sinemde yara,
Akdağı pare pare, dumanlı dağlar.

Başında eksilmez karı, boranı,

Akdağ’ın başında duman eksilmez,
Sarp kayalar arasından geçilmez.
Gönül bu ya, her güzele meyletmez,
Şu akdağ kızları güzel mert sözleri.

Gece, gölgesini serer taşlara,
Sükût, dipsiz kuyu gibi durur suda.
Dağların bağrında demlenen rüzgâr,
Dokunur zamanın dalına saklıca.

Bir yaprak düşer de toprak uyanır,

Cennet gözlüm
Asırlardır kurak çöl gibi
Dile gelmemiş bir hasret
Sıla gibi bir özlem

Diyeceklerim var sana
İzlerin bir devri anlatır
Büyüyen çoğalan ömrüme ömür
Damarıma kan bedenimde can
İçimde çığlıkları yankılanan