Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Yoksul gecemin sonunda
Gün doğarken
Batar hasret acısı
Yüzer gönül deryasında
Süzülür ilk ışıkla
Kimliği meçul acılar

Gün olur da bir gün karşılaşırsak
Ne selam ver ne yüzüme bak
İki yabancı gibi yan yana olsak
Seni gıyaben seven zalıma bak
Duyarsan kalbimin feryadını
Aldırma can sen keyfine bak

Bu gece uyumadan sabahlayalım
Ver elini elime konuşmadan oturalım
Bahar sonu yazın ilk haziranında
Rüzgarların en serin ferahın da
Gece mavisi bölük bölük
Bulutlar geçsin üstümüzden

Kızılı saçlarında binbir renk
Duvarda asılı çiçekler gördüm
Sularda yakamoz güneşte gümüş
Gözlerine sevda tünemiş gördüm

Sordum halını hatırını iyi dedin

Uğruna kerem olduğum kara kız
Gidiyorsun damla damla çoğalarak
Okyanusa açılan gemiler gibi
Bir boyut tan başka bir boyuta
Merdiven dayamışım altmışa
Gövdesi kuru bir ağaç gibi

Bir selam vermeden geçme yayladan
Yabancı değil sende bizim köydensin
Serttir havası soğuktur suyu ayranı
Sende yiğidin harman olduğu yerdensin

Martta mayısta çözülür kardan buzları

Kara gözlerine bir kere baktım
Aşık oldum ben sana ne yaptım
Rüyada gördüm mühür gözlerini
Aklımı aldın dedin ben umutlandım

Kendi kendine söyleniyor deli
Bir çocuk koşuyor yalın ayak
Taş keser diken batar demeden
Çıkılmaz yokuşlara tırmanıyor
Yel gelmeden yar dönmeden
Şu gurbete Gelen kalıyor

Hiç mi Sevmedin

Bıktım usandım yetmez mi daha
Şikayet edeceğim seni Allah'a
Atma uzaklardan kahkaha
Sen beni hiç mi sevmedin

Anlatacak nelerim var
Bir bilsen
İçimde ki fırtınalardan
Ben sevdama sığındım
Mutluluğum artık ellerinde
İhtiraz hakkım da yok