Ne Sevdalar Gömdük Şiiri - Salim Erben

Bir gece vaktiydi, zifiri karanlık,
Dışarıda zayıf bir sokak lambası.
Cebimde son sigara, içimde yalnızlık,
Aklıma düşer yine memleket havası.

Biz ki ne sevdalar gömdük kaldırımlara,
Ne dostlar uğurladık dönüşsüz yollara.
Sırtımızı dayadık o soğuk duvarlara,
Yine de eğmedik başı zalim rüzgâra.

Gözlerin gelir durur karşıma birden,
Bir çay demlerim camın buğusundan.
Hani o çocukça, o hesapsız gülüşün,
Söküp alır beni bu kentin kahrından.

Kırılmış sazımın teli gibiyim şehirde,
Sesim boğulur kalır o derinlerde.
Adımızı yazmışlar karanlık defterlere,
Oysa biz baharı istedik bu ülkede.

Salim hangi türkü dokunsa içime,
Seni ararım o yanık dizelerde.
Ağlama sen, dik tut başını daima;
Bir gün mutlaka karşılaşırız bir yerde.