Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bağlandı yollarım kaldım çaresiz
Varın gidin siz uğrayın turnalar
Bir mektup gönder sessiz sedasız
Yakmayın yüreğimi ateşle turnalar

İnsanın yaylası başında bir köyü olmalı
Gök mavilerle öpüşen bir de dağı olmalı
Deresi tepesi uzun bir vadisi bulunmalı
Vadisin de bağı bahçesi bostanı olmalı
Ortasından bir özsuyu nehir gibi akmalı

1. Kıta
Ayrılık hançeri vurdu özüme
Gülmeyi haram eyledi gözüme
Artık bakamaz olursun yüzüme

Gün Olur da karşılaşırsak
Yaşa sonsuz bir sevdayla
Ben yoksam düşlerinde

Bir göz kırpışını birde gülüşünü
Avuç avuç içtim zaman
Ceylan edasında salınışın
Yüreğimin ses teline dokunurdu
Sen yokken

Baba tut elimden
Beni çocukluğuma götür
Hadi yine eskisi gibi
Tara saçlarımı

Aç kollarını ey ölüm
Duyun dağlar taşlar
Duyun uçan kuşlar
Giden gelmiyor
Gelen harmanlanmış

Sol yanımda bir sevgili
Elleri ellerimde
Siyaha ipeksi saçları
Dokundukça terliyor
Alında dökülen kakülü

Sigara dumanı gibi doldurup ciğerlerime
Sakladım ay yüzlü gün bakışlı aşk seni
Çeyrek fincan kahve acısını bölüştüğüm
Yüreğimin dağlarını koparan nazlı yar
Ne zaman essek ovalardan

Yine hatırladım başın yala seni
Saklı kalsın çocukluğumun izleri
Hamuru bezdirme yapan ninemi
Özledikçe alev alev yanar şuram