Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Saatlerim yıl oldu aylarım asır
Arılar ogul vermiyor anaç kısır
Yatağım toprak yorganım hasır
Bir dertli türküdür benim ömrüm

Madenin ocağı baraja daldı,
Deri fabrikası hüsrana kaldı.
İflasın haberi kapıyı çaldı,
Göç yolları bizden gençleri aldı;
Sokaklar sessizce maziye daldı.

Alıp yüreğine taşınmazlarını
Geçip giderken düşünemezsin
Belkide gittiğin yerde
Düşünür toprağını özlersin
İç çatışmaların başladığında

Yüce dağlar engin ovalarda
Geçit vermeyen tüm yollarda
Büklüm büklüm çökünce hüzün
Yanar bağrın daralırsa göğsün

Farz etki uykusuz bir düştü
Hiç gelmedi hiç görmedim say
Çöl rüzgarı gibi esip geçti de
Delice sevda kor ateşti de
Dokundum elim yandı
Öptüm dilim yandı

Ellerin değmedi ki ellerime
Şahin bakışlım
Gözlerin değmedi gözlerime
Kartal gibi yükseklerde

Karanlık çökmeden çık gel
Patlamaya hazır
Mayın gibi parçala
Sonra şifalı ellerini
Bir melhem gibi sür yaralarıma

Akşamın alaca karanlığı düşünce
Bir yar ister şu deli gönül
Ne zaman dokunmak istesem
Parlament mavisi gecelerine
Toprak kurur sular çekilir
Ay yok olur yıldızlar söner

Kal gitme bu akşam vakti
Alnın akı okşasın geceyi
Kaldır kaşlarını yıkma.
Hadi can

Köroğlu gibi dağlarında iz sürdüm
Doruklarında kartallarla gördüm
Davar sığır güttüm kurt kovaladım
Sorumsuz kavgalarım oldu