Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Sabah akşam gece gündüz
Aklım sende kalırdı
Uzak yakındın düşlerimle
Ölüler gibi susardım

Öfkem kadar cılız bu gece ay ışığı
Düşlediğim gibi gelmedi ölüm ana
Şaşırdım kaldım Tanrım
Olmuyor seni düşünmemek

Olurda birgün düşersem aklına
Geçersem iç arenaların dan
Acı acı
Bil ki seni çok sevdi

Umut oldu doğduğumuz topraklar
Güneşli yaz yağmurlarında
Sarılıp birbirimize öptüğümüz
Göçebe kuşlar gibi boyundan.
Karanfil yaylası düşlerdik hep
Öteleştirmeden başımız üstüne

Yüzünde bir sarı hüzün belirtisi
Yağmalanmış yürek telleri
Geçip gittiğin dağlar küs
Bir ceylan yavrusu gibi
Dönüp bakmadın

Çelik yürekli kurt bakışlı
Dillerinde adalet türküleri
Rütbeli rütbesiz
Gün oldu kalemini kırdılar
Gün oldu türklüğünü sordular

Okul yollarında tozlu bir izdi,
Mavi çantasıyla boynunu büktü.
Sessizce bakışıp maziye çizdi,
O çocuk gönlüme sevdalar dikti.

Silgi kokusuydu sınıfta zaman,

Evimin direği, gönlümün tacı,
Yıllardır yoluma yoldaşım olan.
Dindiren içimde ne varsa acı,
Ömrüme vefalı sırdaşım olan.

Sabahın seheri, ocağın harı,

Yıllarca yükünü çektim cefanın,
Yüzünü görmedim bir gün vefanın.
Ergin olamadım fani dünyanın,
Doymadı ömrümden devran çalanlar.

Ömür geçti gider, karlı boranlı,
Sırtımda bir heybe, içi dumanlı.
Göğsümde sızım var, bağrım yaralı,
Yollar yorgun düşmüş, menzil imansız.