Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Alıp yüreğine taşınmazlarını
Geçip giderken düşünemezsin
Belkide gittiğin yerde
Düşünür toprağını özlersin
İç çatışmaların başladığında

Karasını yırta yırta geldim
Daha söyleyemediğim sözler
Dokunamadığım yerler var
Heybem dolu yüküm ağır
Taşınmazlarım var istanbul

Ben varken size yakışmaz ağlamak
Mavi gökyüzü sarı yıldız
Rüzgar fırtına ay güneş
Kara toprak arsız arsız bakma öyle
Benim anam öldü

Benim Aşklarım

Kıvrım kıvrım tüter sigara dumanı,
Güneş gibi dönek, anı tutmuyor.
Ay gibi karanlık sarar zamanı,
Yıldızlar dökülmüş, ışık yetmiyor.

Senin yanakların kırmızı
Dudakların gül pembe
Gözlerin kahve karası
Gerdanın beyaz
Uzun yoldan geldim

Yüce dağlar engin ovalarda
Geçit vermeyen tüm yollarda
Büklüm büklüm çökünce hüzün
Yanar bağrın daralırsa göğsün

Coşkûnî’yim, usta dergâhtan el aldım,
Gurbet ellerinde bahardan kaldım.
Sılamın o dertli bağından gül aldım,
Yüreği bir nâra verdim de geldim.

Zeytin karasına boyandı özüm,

Geceye düşerken gözün karası,
Gönlüme vurulan bir mühür gibisin.
Kapanmaz içimde aşkın yarası,
Akan dert nehrinde bir nehir gibisin.

Farz etki uykusuz bir düştü
Hiç gelmedi hiç görmedim say
Çöl rüzgarı gibi esip geçti de
Delice sevda kor ateşti de
Dokundum elim yandı
Öptüm dilim yandı

Ellerin değmedi ki ellerime
Şahin bakışlım
Gözlerin değmedi gözlerime
Kartal gibi yükseklerde