Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Kartal oldum konamadım dalına
Mecnun oldum varamadım yanına
Bülbül oldum tünemedim yuvana
Figanım göğe çıktı duydunmu

Aşk ateşi alevlendikçe gönlümde

Gelmezsem sana karalar bağlarım
Oturup bir köşede yanar ağlarım
Kıyama dursalar sel olur çağlarım
Duymayan kalmasın yogatlıyım

Kördüğüm olmuş gel gör
Çöz çözebilirsen ey
Sol yanımı mekan tutan
Tebesümü genzimi yakan
Boğulurum gelmezsen eğer

Sen bu destanı okurken belki anlamsız gelecek
Belki uzun uzun düşüneceksin anlamak için
Çünkü biz çok geride kalmış bireyleriz
Eskiler şöyle söylerdi dağların gölgesi uzun

Şu görünen köy benim köyüm
Ben o köyün en şimarık
En haylaz çocuğu yudum
şimdi
Damarlarımda kan tutuşur

Eski bir plak cızırtısıdır senin sesin,
İğnesi hep aynı acının üstünde takılı kalan.
Sirkeci Garı’nda bekleyen o sahipsiz bavullar gibi,
İçinde binlerce veda saklarsın da,

Kordon boyu yürürler,
Güneşi söndürürler.
Bir "gevrek" ısmarlasan,
Dünyayı güldürürler.

Bizi nasılda sevmiş şu gurbet
Bilmezler ki bir yanı uçurum
Umutlarımız ince ve narin
Erik dalı gibi gevrek
Bilmezler ki gözlerinin

Seni ben gelene geçene sordum
Harlanan ateş bağrımda buldum
Kor kıvılcım yandım kavruldum

İnsanlık dediğin bir ince kilim,
Sabır tezgahında dokunur Salim.
Zalime set çekip bükülmez belin,
Mazlumun elinden tutabildik mi?