Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Ben kimim, kaç aynada kırıldı suretim,
Hangi patikada kayboldu ilk adım?
Toprağın kokusunda saklı silsilem,
Yoksa göğün mavisine mi emanet?

Gönlümde açılan bu derin yara,
Lafları dökersin aklınca bana.
Aşılmaz dağlar var bak aramızda,
Ben köyüm diyorum sense Ankara.

Yazmıyor derdimi artık şu kalem,
Her bir satırında bir ah gizliyor.
Dursun artık dünya sussun bu âlem,
Yürek yorgun düştü vuslat gözlüyor.

Gözümün yaşını silsin mi eller?
Yıkıldı üstüme gurbette dağlar.
Sensiz bomboş kaldı gezdiğin bağlar,
Gönlümü harabeye bıraktın da gittin.

Bazen dalar giderim doğduğum köye
Hani diyorum
Belki yaşanmamış yılların ezikliği
Belki haşarı şımarıklık çocuk rezilliği
Kalmış belleğimde dün gibi tazeliği

Hasretine tutunduğum sığınağım
Tutuşup yanıyor bozkırın ovaları
Bir avuç kül kalıyor
Cehennem yüreklim
Çeyrek bardak şaraptı senle

Nedense hep bir ağızdan
İsyan türküleri söylenir
Her akşam gün batımı
Arzular özlemler istekler
Bir çay içiçimi sohbet

Koyalım birlikte bir yastığa baş,
Dinsin gözümüzden dökülen bu yaş.
Zamanın çarkına direnip bir gün,
Kavuşsun sevdada dağ ile bu taş.

Ah uğruna ölüp ölüp dirildiğim
Deli sevdamın yaylası
Bilmem ki sana
Nasıl anlatsam tutsaklığımı
Hangi pınarında seksem
Yaralı ceylan yavrusu gibi

Çıkıp düğmeliye seyire daldın mı
Çantayı heybeyi omuza aldın mı
Karanlık gecede öyle yol aldın mı
Yollar büklüm büklüm gece karası