Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Omuzunda heybe içinde kuzu
Ayağı çıplak çalmaz kavalı sazı
Baba ocağından içenler suyu
Çobanmı olurdu sadık emmi

Karasını yırta yırta geldim
Daha söyleyemediğim sözler
Dokunamadığım yerler var
Heybem dolu yüküm ağır
Taşınmazlarım var istanbul

Ben varken size yakışmaz ağlamak
Mavi gökyüzü sarı yıldız
Rüzgar fırtına ay güneş
Kara toprak arsız arsız bakma öyle
Benim anam öldü

Senin yanakların kırmızı
Dudakların gül pembe
Gözlerin kahve karası
Gerdanın beyaz
Uzun yoldan geldim

Bazen dalar giderim doğduğum köye
Hani diyorum
Belki yaşanmamış yılların ezikliği
Belki haşarı şımarıklık çocuk rezilliği
Kalmış belleğimde dün gibi tazeliği

Hasretine tutunduğum sığınağım
Tutuşup yanıyor bozkırın ovaları
Bir avuç kül kalıyor
Cehennem yüreklim
Çeyrek bardak şaraptı senle

Yüzünü dönme çocuk,
Dönme!
Gölgen bile terk eder beni,
Işık olsan da göremezsin yolumu.

Gözlerin bulut lu görmez uzaktan
Çıkar yol bulamadım yar tuzaktan
Yaz günü akşam üstü yaylalık tan
Vur geceye ansızın gel akşam üstü

Yağdımı kar bizim yaylalara
Düştümü kırağı çam çalılara
Kurudu soldu mu çayır çimen
Nerede şimdi o
Öpülesi ana baba elleri
Acep kaldımı dersin

Her akşam özgürce hüzün döker
Her sabah masaya hasret çöker
Dışım gırgır şamata olsada içim
Yüreğim katılaşmış taşı keser