Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Suyu Berrak Akar

Sessiz akşamın soluk ışığında
Göğün mavisi toprağın kokusu
Gölgenin yuttuğu karanlıkta
Yamaçlara yaslanır Akçakışla

Kuşlar kurmuş orkestrayı, dallarda konser var,
Gönül bugün genişlemiş, sığmaz dünyaya dar.
Sıkıntıyı paketledim, gönderdim uzaklara,
Basmayız biz artık bak, kurulan tuzaklara!

Sığındığım bütün yürek kapıları
Sevdim etten kemikten yapıları
Mangalda kül koymayanlar
Tam bir ödlekmiş aslında
Bastığımız şu anaç toprakta

Tam atmış dört yıl geçti aradan
Çok özledim kurtulmadım yaradan
Gözlerim ufukta arasa da sıradan
Aklıma düşersin tam bu saatlerde

Tam Zamanı

Bu sürgüne son vermenin zamanı geldi
Ben tutkunum Zalım
En koyu sevdanın sözcüğüyüm
Gözlerinin içine bakıp

Yüzüm kayıp etti gözlerimi
Çukura düşmüş ceylan misali
Çıkmak istesemde çıkamıyorum
Kaşlar olmuş kirpiğe bela
Yanaklar salkım söğüt sallanır

Bir bedende sıkışmış can gibiyim
Tek hücreli odada yaşıyorum sanki
Göçmen duygular besliyorum
Gitmesi zorda olsa bu şehirden
Yakınlık duyduğum kuytularda
Bedevileşiyor yüreğim

Unutursam adını anmazsam bir daha
Ulaşmazsa şiirlerim okuyucusuna
Bilinsinler ki ben ölmüşüm
İşte ozaman
Varın siz selam edin akçakışlaya

Harput’un başında bir duman tüter,
Eğik minaresi tarih anlatır.
Kürsübaşında dert bir bir biter,
Gakgoşun selamı cihana yeter;

Zaman süvariymiş, bizlerse yaya,
Koşmaktan yoruldu, tükendi ömür.
Aldanıp gitmişiz yalan dünyaya,
Eskidi seneler, tükendi ömür.

Kimi gün ağladım, kimi gün güldüm,