Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Hadi be ordan
Aşkta adres yok
Gönül kapılarını kapatıp
Çekip gitsem mi acaba
Bu şehirden
Anılar ne der acaba

Sessiz terk ederken gökteki kuşlar,
Üşür elim, dinmez içimde sızı.
Camlar buruk, gri, buğu başlar,
Zamanla yarışır son nefesimiz.

Gece ayazında yaktığım közüm,
Zeytin karasında saklanan özüm.
Sazın bam telinde inleyen sözüm;
Kırıp atsan da, unutamazsın adımı...

Lavanta kokusu sarar o yeri,

Unutamıyacaksın

Mevsimler gelir gecer
Tasasız kaygısız
Ne kadar rahat aylar günler
Yağmur yüklü bulutlar

Unuttuğun Yüzüm Olmasın

Söndümü göğsünde yanan ateş
Yoksa yoksa harladımı
Gittiğin gördüğün yerlerde
Tutuşup yandımı bağrında

Unutulan unutanı unutmaz,
Gönül kapısını gizlice çalar.
Mazi dedikleri kül olup gitmez,
Sessiz gözyaşını içine salar.
Unutulan unutanı unutmaz.

Unutulmazdı Adın Senin

Biz dağlarında bırakıp yüreğimizi
Sürüldük diyardan diyara
Kara çalı söylerken türküsünü
Bir avuç umuttu gölgesi

.
Unuttum sevmeyi... Desem de sakın inanma,
Dudağım sükût eder, gözden sızar bu yara.
Sararmış sayfalarda, kuruyan bir gül gibi,
Rengim solsa da dostum, kokum sinmiş zamana.

Nereden başlayım ne deyim be usta
Yalnızım işte doğuştan
Hayatın neresinden tutsam
Elimde kalıyor be usta
Gönlüm hasta

Ne dününü bildin, ne yarın gördün,
Kendi ellerinle ağını ördün.
Aşk diye, meşk diye harama sürdün,
Bunca çile yetmedi mi, uslan artık!