Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bacası dumansız ocak yanmamış
Dayıdan emmiden eser kalmamış
Çit sürmüş ekin ekmiş olmamış
Şimdi geçmişten sözetme zamanı

Kınadı mı dersin gurbet bizi yıllarca
Hasretin omuzlarıma yük ton olunca
Vay be harcadım ömrümü hunharca
Suçlamadım kimseyi günahsa benim

Pınarlarından su içen
Yaralı bir ceylanım
Sonra sen geliyorsun
Dişi aslanlar gibi
Göğsün üstü gül güneş

Kaşı karam gözlerin sinemi yakar
Yaralı ceylan gibi hüzünlü bakar
Dokunsam tenine ateşi elimi akar
Beni yollara vuran yozgat güzeli

Şu köyün ötesinde bir köy daha var
Uzun yaylaları ulu ormanlar sarar
Burada ay kızıl güneş parlak doğar
Sular berrak yosun tutmaz taşları
Yazı başka kışı başka

İçmeden suyunu solumadan havasını
Ölüm bize zor gelir be arkadaş zor
Zor diyorum çünkü

Konuşsam duymazlar gel hele
Azar azar üst üste koyarak
Sevdim ben seni yıkılmasın
Sol yanındaki dağ
Gözlerinden şarabi bir hüzün

Başınyayla dan geçer çamrak yolu
Çocukluğum geçti burda dolu dolu
Yaylada durulmaz eylül ekim sonu
Kara kıştan sonra ilkbahar gelir

Alaca kara gün batımında
Serin eser rüzgarları
Dağlarda akşam vakti
Sular gibi duru gecesi

Yine hatırladım geçmiş yıları
Duman kapladı yüce dağları
Açmadan soldu gönül bağları

Sen neredesin ben neredeyim
Söz verdim yare nasıl döneyim