Sevmek kolay mı sandın ey gönül,
Ateşi tutmaktır kendi avcunda.
Göz göre göre yanmaktır böyle,
Aklı bir kenara bırakıp durmak.
Hiç bilmediğin bir uçurumlarda,
Sadece bir sese inanmaktır bu.
Sevmek kolay mı sandın ey gönül,
Geceyi adıyla bölmektir her an.
Uykuyu bir kenara fırlatıp da,
Bir çift bakışın gölgesinde kalmak.
Sessizliğin en koyu anında bile,
İçindeki gürültüyü dinlemek.
Sevmek bir şehir kadar kalabalıkken,
Tek bir insanın yokluğuyla solmak.
Gidilecek bütün yolları unutup,
Onun durduğu yeri yurt bilmektir.
Kolay olsaydı eğer bu koca aşk,
Adı kalbe böyle hiç kazınmazdı.
Rüzgarın önüne katıp gittiği,
Bir toz bulutu olurdu ancak bu.
Sevmek kolay değil bilirim bunu,
Çünkü sevmek kendinden vazgeçmektir.
Başka bir canda yeniden doğmayı,
Göze alıp da yola düşmektir bu.
Kayıt Tarihi : 18.09.2026 00:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!