Gelmeyen Son Şiiri - Salim Erben

Gönül kalesinde çatladı taşlar,
Dindi sandığımız o gizli yaşlar.
Hazan rüzgârıyla eğildi başlar,
Gözü yaşlı kaldık, yüzü gülmeyen.

Umutlar birer birer savruldu yele,
Düşürdü kaderimiz çetin bir hâle.
Dertlerimizi döksek de sazda tele,
Sesimizi duyan yok mu gelmeyen?

Bir yarım hep eksik, bir yarım yaralı,
Gönül bahçemizde güller karalı.
Yazılmış alnıma bu yazım kara,
Ömrümüz tükendi hiç gün görmeyen.

Salim der yorulmuş yolculuk biter,
Sanma ki bu hasret, bu çile geçer.
Gönülde bir duman, bir yangın tüter,
Aşk nedir bilmeden hayat da biter.