Bir gün sen de anlayacaksın
Bende şikayet ettiğin her ne varsa arayacaksın
Belki şık sofralarda gözlerin boyanacak ama
Hiç kimse ben gibi gönül sofrasını açmayacak sana
Yoruldum anne!
Bu altında ayaklarımın titrediği yükü ne zaman verdi omuzlarıma.
Daha kanatlanıp uçamazken yuvadan,
Hangi ara karanlığa dokundu güçsüz kanatlarım.
çocukluğuma bile sığınamıyorum,
özleyemiyorum anne…
ellerimi al avuçlarına,
saçlarımı tara,
O an geldiğinde durur zaman.
Bir sessizlik kaplar , susturur daha da susmuşları…
Zamanın hangi anında kaldığını bile anlayamadan,
Zifiri karanlığın en merkezinde,
Her şeyin önemini yitirdiği,
Tüm seslerin kesildiği,
Bir Deniz
Ne kadar büyüyebilirse bir balığın ağzında
Bir çocuğun gözlerinde kaç damla göz yaşı tutunabilirse hayata
Yere çakılmadan
Dizi kanamadan
Tanrı'nın ellerinde yoğurulmuş bir heykel gibi görünüyordu
Sert ama büyüleyici
Uzak ama etkileyici
Sevecen ama zorlu
Bir gün bende öleceğim.
Her fani gibi...
Size onlardan başka şeyler anlatamayacağım ben de.
Mirasım benden önceki ölümlülerden farklı olmayacak.
Tanrı'nın benden müsaade almadan yüreğime indirdiği sevgiden başka.
Askıda şiir var
İster giy üzerine hünkâr ol
İster çıkar tüm ezberlerini
Tanrıya yakın, üryan ol
Aşk ile açar
Aşk ile kapatırız gözlerimizi
İlahi bilgi sadece aşkta mevcuttur
Ölüm de biter
Hayat da
Solar içimin kızılı ahh ile de
Soğur ateşi yavaş yavaş
Ey yarama gem
İçime dem olanlar
Ey rahmetten bi haber
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!