Bazı kadınlar, çocuklarından önce kendini doğurmak zorundadır
Çünkü, doğan o çocuğun da adı olmayacaktır, bilir
Hele de kız çocuğu ise
Henüz doğmadan silinecektir
Düşündü ki Bilge kişi
Ve Kadın kendi kendini yalanladı
O yalanlayalı, vazgeçeli beri kendinden, kız çocukları yeniden diri diri toprağa (karanlığa) gömülür oldu
Ama herkes şunu unuttu ki
Doğduğum Ekim ayında
Biçilmenin vurgununu yedin ben
Kadın boynum düşürüldü
Bereketsiz topraklarınızda
Hırslıydı Kadın
Önce kurbanını seçti
Sonra adım adım yaklaştı
Soluduğu havadan
Verdiği nefesten daha yakındı ona
Bırak doğayla uğraşmayı
Kadınları çiz
Hüzünlü Kadınları
Dünya dönerken
Yerinde duran Kadınları
Ne zaman yüksek sesle sarılsa birileri birbirine
İçimde binlerce kimsesiz çocuk sızlar
Özlem SABA
Biliyor musun
Kalabalıklar hep ürpertmiştir beni
Çünkü daha bir tok gelmiştir kulağıma, Kalabalıklardaki yalnızlığımın sesi
İçimdeki müzik susar
Hep bir suçlu gibi sevdim seni...
En zoru da geleni olmayan bekleyişlerdi.
Kalanı olmayan bölünmeler.
Ne artı, ne eksi.
Elde var, koca bir hiç.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!