Bir mevsim musallat oldu ömrümüze.
Bahar geldi derler rivayete göre.
Görmedim, duymadım, dokunamadım.
Gittiğine inanmıyorum, inanmıyorum Balım.
O olmadan batıyorsa
Bırak batsın o gemi
Yalnız gelip, yalnız gittiğin şu kısacık hayatında
Dümene başka birini koyacak kadar acizsen
Gider bazen bazıları
Uğurlayamazsın
Acıta acıta gider
Kopara kopara
Hiç bakmadan gider ardına
Bazı uzaklar yakınlaşır hissettikçe
Ve bazı yakınlar uzaklaşır yaklaştıkça
Ah yok mu o mesafesiz sevişmeler
İnsanı aklından ederler
Bir gün sen de beni anlayacaksın
Ama sen beni anladığında
Ben kendimi anlayamaz olacağım
Senin beni anlaman için ödediğim bedel
Kendim olacağım
Bir tutam begonvil avucumda
Senden kalan
Bilmez ki çiçek
Kim kimi çok sever
Kim kimi daha fazla
Aynen Böyle Olmak Gerek
aralamak gerek kilitli kapıları.
uçurmak gerek semaya aşk kuşunu.
Vatan olmak lazım sevdiğine
Yuva
Şöyle göğsüne sımsıcak bastırıp
Güven ve sadakatle
Ya evinde bir yer açmak lazım ona, ya da kalbinde
Sevgin yordu bizi
Hayat yordu
Unutmadım giderken söylediğin sözü
Benim de söyleyemediklerim vardı
Dilimin ucunda kaldı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!