Ve şöyle der yitik şair
''Bu kez aklını değil Aşkını al başına''
Kâinatta yeri yok ki canının
Öyleyse baktığın bu suret de kimin
Ne yana dönsen fayda vermez
Ne bir sağı
Ne bir solu
Ne alt geçidi
Ne üst geçidi
Ve Tanrı erkeği yarattı
Kadın ise, kendini
Dedi sus
Karşı gelme Tanrı'ya
Kadın olmuşluğuna
Duydum ki
Aşk kanseri olmuşum
Uzmanlara göre, ümitsizmiş durumum
Hızlıca metastaz ediyormuş tüm hücrelime
Lisanı yoktu Aşk'ın
İklimi
Tarihçesi
Bilinmez onu hangi Ananın doğurduğu
Ellerim bir yerde daha tatmıştı bu hüznü
Ah ellerim
Acemi ellerim
Her dokunuşta yok eder kendini
Belleği bitmeyen yüzyıllar dizini
Hey aşk!
Hani biz dosttuk.
Bana dokunmazsın sanmıştım.
Kaç yerinden vurulur böyle bir kadın.
Kimsesiz bir kadının kaç kişisi olabilir bir adam.
Kalbimiz mi?
Lacivert bir gece
Dişil bir pembe
Birlikteler, ufkun en kuytu yerinde
Hani gök yırtılsa
Bir çözülse fermuarları
Kıyıdan gördüm
Güneşi
Kalbime uzanan
Kıyılardan…
Saba yelini gördüm




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!