Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Acılar da tanıdık oldu artık

Fakat tanıdık olması
İndirim yapacağı anlamına gelmezmiş

Her geçen gün

Büyük aşklar yok artık bayım.
Büyük adamlar da.

Büyük gemiler yakmak istiyor şimdi canım..
Büyük bedeller ödemek.

Açık açık yalan söyleyenin yalanına
Bile bile gerçekmiş gibi söyleyenden daha çok inanasım geliyor

Özlem SABA

Acılar pusu kursa da yollarına
Acını dindirecek dermanı yine kendinde ara.
İçindeki mucizeyle haşr olmadıkça
Artık derman ne sende, ne de onda...

Bulutlar indi bugün yer yüzüne.
Anaların gözlerinde sağanak yağmurlar oldu.
Ses bile utandı kendi sesinden,
Dillerde feryada dönüştü.

Ciğeri yanmayan kaldı mı bu ülkede,

yıllarca saklandım durdum,
avcılar beni bulmasın,
vurmasın diye.

simdi size bir iyi,
bir de kötü haberim var

Göçebe yaşıyoruz be kardeşim.
Bir mülteciden bile göçebe.
Kendi vatanında lanetlenmiş,
Tedavülden kaldırılmış
Posta pulları kadar bile değeri olmayan.
Yaşamlarının kabusa dönüştürüldüğü,

Daha ne denir
Nasıl denir bilmiyorum

Ülkem acıyor

İnsanlığım acıyor

Yıllardır ufuk çizgisini dahi göremeyen insanlar,
Bana acımın rengini soruyorlar!

Nedenini, derecesini, dilini, dinini...

Öyle evrensel bir acının içindeyim ki.

Acımıyor artık
Kalp kırıldıkça
Ten aynı yerden defalarca vuruldukça
Yara, tekrar tekrar kaynayıp nasır bağladıkça
Acımıyor artık