Parılda
Ama ışığını dağıtma
Susma sakın
Ama çok da konuşma
Sev, sevil, bağlan
Anladım
Sırasıyla gelir Aşk
Parası olana daha önce
Ve kurulur yeryüzü sofraları
Aynı iştahla acıkan bir zengine
Fakirden önce
Yazmayacak artık şiirlerim seni
Ters döndü dividim
Bir siyah mürekkep gibi
Döküldü içimde kalan hevesler
Bembeyaz Aşkımın üzerine
Bir gün sen de anlayacaksın
Bende şikayet ettiğin her ne varsa arayacaksın
Belki şık sofralarda gözlerin boyanacak ama
Hiç kimse ben gibi gönül sofrasını açmayacak sana
Bir Deniz
Ne kadar büyüyebilirse bir balığın ağzında
Bir çocuğun gözlerinde kaç damla göz yaşı tutunabilirse hayata
Yere çakılmadan
Dizi kanamadan
Aşk
Üç karakter olarak yazılır
Fakat nedense hep karaktersizce okunur
Özlem SABA
Çok Âdem görürsünüz de İnsan şeklinde
Hepsine Âdem denmez
Beşerdir alemde
Bir Ejderha gibi açtığında Aşk ağzını
Aşk aslında
Nefessiz kalmakmış
Tükürmekmiş yüreğini
Boğulmakmış kendi kanında
Yerlere göklere sığamamakmış Aşk
Mutluluk değil
Ne kadar değil
Nasıl sevdiğinizmiş mühim olan
Elleriniz titremeden
Demlikten çayı
Kadehten şarabı dökmeden
Şaha kalkmış kısrağı
Hiçbir şey yolundan edemez
Dizginleyemez onu
Eğer, Aşk gem vurmamışsa boynuna
Dizlerinden dermanı almaya gücü yetmez kimsenin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!