Seni buldum ya sonunda
Gözlerim açık kalmadan
Gök ruhumu
Yer tenimi almadan
Saklayın kendinizi ne olur
Saklayın düş dünyanızı
Zamanı gelince çıkın meydana
Meydana değil
ANAHTARIN DA ANAHTARI VARDIR
Biz birbirimizi seviyorduk
Fakat anlaşamıyorduk
Sonra düşündüm
Parılda
Ama ışığını dağıtma
Susma sakın
Ama çok da konuşma
Sev, sevil, bağlan
Anladım
Sırasıyla gelir Aşk
Parası olana daha önce
Ve kurulur yeryüzü sofraları
Aynı iştahla acıkan bir zengine
Fakirden önce
Yazmayacak artık şiirlerim seni
Ters döndü dividim
Bir siyah mürekkep gibi
Döküldü içimde kalan hevesler
Bembeyaz Aşkımın üzerine
Bir gün sen de anlayacaksın
Bende şikayet ettiğin her ne varsa arayacaksın
Belki şık sofralarda gözlerin boyanacak ama
Hiç kimse ben gibi gönül sofrasını açmayacak sana
Bir Deniz
Ne kadar büyüyebilirse bir balığın ağzında
Bir çocuğun gözlerinde kaç damla göz yaşı tutunabilirse hayata
Yere çakılmadan
Dizi kanamadan
Aşk
Üç karakter olarak yazılır
Fakat nedense hep karaktersizce okunur
Özlem SABA




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!