Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Bir bebek ilk, Agu demez boşuna
Bu demektir ki
Al beni kucağına, sar, sarmala

Fakat kimse bilmez bu dili
Yüreği bebek kalanlardan başka

Yüreği gazele dönmüş bir gülün
Harcı da değildi Aşk

Silesini yiyince bülbül, gülün
Kökünün türabına düştü

ait olmadığım bir şehirde,
ait olmadığım bir yolda,
ait olmadığım bir evde,
ve,
ait olmadığım bir masada oturuyorum.

Aklım başımda değil ki benim.
Kalbimde!
Her insanın başka başka yerlerinde olabileceği gibi...

İlk sözü akıl
Son sözü ten söyler

Aşk denilen şey, sizin sandığınızdan çok başka bir şey

Yaşamayan bilmez

Ne çok şaşırdığıma ben bile şaşırıyorum bazen
Kötü insan tarifim her gün değişiyor
İyi insan olmak için alanlarımız gün geçtikçe azalıyor
Tahammül seviyemiz çok sınırlı

Öylece oturup kalkmak istiyorum bazen

Seni buldum ya sonunda
Gözlerim açık kalmadan

Gök ruhumu
Yer tenimi almadan

önemsenmek değil,
küçümsenmek öğretti bana tüm bildiklerimi...

Saklayın kendinizi ne olur
Saklayın düş dünyanızı

Zamanı gelince çıkın meydana

Meydana değil

ANAHTARIN DA ANAHTARI VARDIR

Biz birbirimizi seviyorduk
Fakat anlaşamıyorduk

Sonra düşündüm