Toprağa basınca hissediyorum
Yapraklarına dokununca, bir ağacın
Suya değince ayaklarım
Duyunca sıcaklığını kemiklerime kadar güneşin
Görünce bir kuşun kanat çırpışını
Gözümü her sabah sensiz açtığımda
Zaten dünya yok ki
Kırılmasın kimse bana
Olmasan da hep benim yanımda
Beni benden alan özlemin var ya
Şöyle seslendi Er kişi;
"Rüzgar kendisi için esmez"
Ve ekledi hatun kişi;
"Kendine açılan kolları da kırıp geçmez "
Sadece kokumdan sezebilir misin
Rüzgar ve de Güneş fısıldar mı kulağına geldiğimi
Bir başkalaşır mı gün aniden
Ben çalmadan açabilir misin kapıyı
Huzurla alabilir misin beni koynuna
"Ölmeden ölmek" diye bir şey var
Mülk-ü tene sığamamak
Kalkınca göz perdesi ortan
Gönül gözüyle bakmak diye bir şey var
Kendi ömrünün gardiyanı olabilir mi insan?
Olurmuş!
Adaletsiz yargıçların kararlarına boyun eğince!
Sanki tüm sahne sizin.
Sahi,
Siz neden bu kadar mühimsiniz ki?
Sizi bizden değerli kılanınız ne?
Beni soracak olursan eğer
Ben oradayım
Yokluğunda buz tutmuş bir şairin kırılışında
Üşümüş şiirlerin donuşundayım
Hep eksik olanları tercih ediyordu, eksik olanlar
Çünkü Tam'ı kaldıramıyordu cılız ruhları
Özlem SABA
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!