eğer inansaydım bir Tanrı'ya
Hubal’a mesela
açardım kalp mescidimi,
sabaha kadar taşlar,
inkar ederdim onu.
eğer şarap olsaydı,
ser-hoş olur,
bu kadar mutsuz olmazdık.
-Tanrı insanın yanına onu da koymadı.-
ışıklarla gelenler,
ışıklarla gittiler…
tek bir damla göz yaşı bile istemediler arkalarından.
ölüm onları çağırmadan,
üzerine gittiler ölümün, inadına...
Çok uzun zamanlar alıyor artık gittiğim diyarlardan geri dönmek.
Bir sigara daha içeyim diyorum şevkinin huzurunda.
Bir kahve daha!..
Fakat hiçbir erteleme değiştirmiyor geri dönmek zorunda olduğum gerçeğini.
Hiçbir aşk derin yaşanmaz oldu!
Yürekler mühürlediniz aşka.
Yatağınıza düşen ay ışığı,
Pencerelerden vuran güneşin
önce onun kızıydım,
sonra birisinin annesi oldum.
mecburiyetler hattında bazen kimliğimi yitirdim.
sırtıma yüklenen yükün ağırlığı altında ezilsem de,
yoluma devam ettim eksik eteğimle…
neyi nasıl yapmam gerektiği söylenmeyene dek ,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!