Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

İçimde
Issız
Boş şehrin boş tramvayları

Öyle bir yalnızlık ki sormayın
Vagon vagon

Duydum ki;
İki boyalı dudağa satmış sevgili bizi

Bir gece sarışın
Diğer gece kızıl yataklarda, asmış aşk kendini

Ben böyleyim işte
Gidenle gidiyorum

Ya kalacak yerim yok
Ya da tarumar ettirdim herkese

Tut ki bir rüyaydık uyandık
Tut ki son demleri bu ayrılığın

Tut ki gittikçe uzadı aramızdaki mesafe
Gemi kayboldu, dümen yoruldu

kaybolmak,
bozuk para gibi ,
delikli bir cepten düşmek..

-Lasman...

yalnızlığımı seviyorum!
yalnızlığımın içindeki sesleri duymayı...

kendimi tanımayı!

her gün yeniden kurmayı evreni,

Ellerimden kaçan olmuştu da
Ruhumdan asla
Öylece bırakıp gittin beni
Yoksa, başka bir hikayeyi mi anımsattılar sana
Hani şu sonu hiç mutlu bitmeyen masalları

Günlerdir aynanın önündeyim
Bilmem kaç tokat

Yüzüme attığım bilmem kaçıncı tokat

Sizinle aynı soydan geldiğim için

Kimler için kimleri sevmedik ki
Kimlerden kimler için vazgeçmedik
Ya kendimiz
Kendimiz için kimi sevebildik

Canımızdan çok sevdiğimiz evlatlarımız

Bulaşıcı acılar sızıyor ruhuma
Git gide
Sivri
Kristal bir soğukluğa dönüşüyor her sözün
Canıma batıyor