Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Satınca her şeyi
Harcanmadık malzeme kalmayınca
En son ben kaldım ellerinde

Sivri
Kristal bir soğukluğa dönüştü her sözün

dünya da hastalandı sanırım,
yoksa içinde bu kadar parazit barındırmazdı.

sürgün müdür her zaman gitmeler?
insan hiç bulunduğu yerde kaskatı kesilemez mi?

bedeni oracıkta yok olup,
ruhu uzak diyarlara göç edemez mi?

Farkında değil fırtınaların
Dışarda hazan mevsimi var
Titriyor

Onu arıyor

hani diyordun ya;
yalan söyledim sana.
söyle!
ben hazırım,
her yalanına inanmaya...

sormayın bana halim nicedir.

dediği gibi şairin;
"hiç bir dakikamı yaşayamazsınız"

"Yazdırmalısın mezar taşına:
Ey hayat, sen şavkı sularda bir dolunaysın,
aslında hiç olmadım ben bu oyunda,
ömrüm beni yok saysın."
Yılmaz ODABAŞI

Ben ne kadar uzaklara gitsem de,
Sevdan hicret eder yüreğime...
Ve sorarım kendime.
Bu ilahi sır da ne?
Kalbim hangi mazlumun ahını aldı da,
Böyle zulmeder kendine.

kendim yazıp,
kendim oynadığım ,
bir aşk hikayesinin içinde ,
kendi kendimi ,
öldüreceğim,
aklıma gelmezdi.

'…evet, çöllerdeyim.
ve bulunmaz Hint kumaşını arıyorum.
gönlüm ona talip düştü.
çünkü diğer yarımı aramaktayım!