Belki çok uzaklarda bir yerlerde
Birileri bizi hayat hikâyelerinin başkahramanı yapmıştır
Bir şarkı tutup, derin derin dalıyordur gözleri uzaklara
Belki meze oluyoruzdur hiç bilmediğimiz masalarda
Sizi siz olarak sevemeyen birinin
Muhtemelen kendisi de hiç kimsedir
Özlem SABA
Kaç zaman önceydi gördüm yüzünü
Hatırlamıyorum
Ucuz sevgilerin asıldığı o ince ipte
Serili kaldı umutlarım
Ve sattılar aşkımı ucuz pazarlarda
Sizin Sizden Başka Kimseniz Yok.
Kimsesizseniz Kimse Sizsiniz.
Sağlıksız, sevgisiz bir ilişki siz adına ne derseniz deyiniz.
İster evlilik, ister birliktelik
Neresi gurbet
Neresi memleket
Neresi yalnızlık
Ve neresi kalabalık
Dedi
Güzel bir şiire Aşk mısın
Güzel bir Aşk’a şiir mi
Kimsin sen
Dokunmuyorum saçlarımın kır bahçelerine bu aralar
Sanki her biri derdiğim çiçek
Şu başımda zamansız açan güller var ya
Sanki hepsi girdiğim yürek
Sana kırıldım demek
'Seni seviyorum aslında da'
Demenin en kestirme yoludur
Sevmeyen kırılmaz
Mazeretsiz gider
Aşk’ın kırmızıyı seçmesi tesadüf değildir
Çünkü Aşk şaraptır
Yavaş yavaş değil
Bir anda öldürür
Özlem SABA
Siyahı
Beyazı
Mavisi
Ve dahi kırmızısı vardır açlığın
Yeryüzü sofraları beyaz açlıklar içindir




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!