'...sanki yabancısıydım her şeyin.
Bulunduğum çağa, topluma bir türlü ayak uyduramıyordum
Hep bir fark vardı aramızda
Hep bir uyumsuzluk, direniş
Kimler için kimleri sevmedik ki
Kimlerden kimler için vazgeçmedik
Ya kendimiz
Kendimiz için kimi sevebildik
Canımızdan çok sevdiğimiz evlatlarımız
Ben yoruldum şiirlerim
Biraz da siz konuşun
Derler ki
Karadeniz'de gemilerin mi battı
Dedim evet, battı
Beraatimi istiyorum Tanrım
Canım çok yanıyor
Kimseye taşıyamayacağından fazlasını vermem diyorsun ya
Kimdir bu Özlem
Tanıyamaz oldum,
Ruhunuzda beslediğiniz canavarlar büyüyor
Yangın yerine dönmüş
Yedi tepeli ülkemin üzerinde
Ağzını açmış yedi başlı ejderha misali
Gönül bağı ile bağlayın sevdiğinizi
Ne kollarına taktığınız kelepçe
Ne ayaklarına vurduğunuz pranga
Nafile
Her zaman eylemin kendisinde değil, o eylemi yaratan duyguda oldum
Çünkü etten kemikten oluşan insandan duyguyu çıkartırsanız, ne kalır ki geriye
Peki tüm bu duygular kişiye nereden sermaye
Sen hiç uyandın mı
Günahı örten gecenin sabahına
O karanlıktaki yiğitlenmelerin
Nasıl da kıvrandıran bir sızıya dönüştüğünü
Hiç hissettin mi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!