Her aşk bir Gidişe gebe... Şiiri - Özlem ...

Özlem Saba
344

ŞİİR


19

TAKİPÇİ

Her aşk bir Gidişe gebe...

Sonbaharın ilk ayak sesleri duyulduğunda sararmaya başlayan otlar gibi,
hasat zamanı gibiydi ömrüm yokluğunda.
Sonra seni buldum karanlığımda
Birden yağmur sonrası aydınlığına dönüştüm.
Sen "Güneş" gibi ıslak bakışlarıma gülümsemeye çalışırken,
Bulutlu bir günün imlâsını bozarcasına ılık bir esinti ve lâle çılgınlığı oluyordum ömrünün bezgin yamaçlarında...
Işık almıştı yapraklarım!
Gövermişti çiçekler.
Papatyalı bir mayıs tarlasında çıplak ayakla yürür gibiydim teninin kıyılarında...
Özgürdüm.
Neşe ve hüzünle harmanlanmış bir eski zaman şarkısının eşliğinde,
Benimleydin...
İçimdeydin.
Öyle ki; sevmelere, sevişmelere doyamadığımdın...

Ama gel gör ki uzaklık her yerde sevgilim.
Biliyorsun ki gideceğim.
Kırların mahcup çiçekleri gibi eğilecek boynum yokluğunda..
Sen öyle durula durula baktıkça fotoğraflarında boynundaki flara
ben asıl özetini çıkaracağım böylesine tutkulu , bir o kadar da derin bir aşkın..
Biliyor musun,
diz çöküp toprağı koklar gibi seviyorum seni.
Öyle yakın ve öyle berraksın ki,
sıfıra yaklaşıyor aramızdaki yol sen gülüverince..
Baharı şaşırtıyor şimdi o ıslak bakışın.
Damlalar yanılıyor nereye düşeceğini bilmeden. Ama sen ağlama sakın yokluğumda, yanındayım her an.
Kokunu misafir tuttum tenimde
Ruhumu da sana bıraktım...

Kollarını aç ve bolca gökyüzü seyret herkes uyurken!
Ben seni oralarda bir yerlerde bekleyeceğim.
Unut gitsin dünya telaşlarını
bu ruz-i mahşer kalabalığını.
Hatta sümer tabletlerini bile çıkar zamanenden .
Büyük iskender lahtini
ve de;
Zeugma antik kentini...
Demem o ki, nasılsa tarihin tarihi yazılıp gidilecek yine aynı nağmeden.
Sen artık bizim tarihimizi,
Aşkın tarihini hikaye et tuvallerine..
Herkes kendi hikayesinden mesuldür..
Ve bir kadını önünde diz çöktürecek kadar derin ve anlamlı senin hikayen...
Rahat ol sen, renklerin en cesurlarını okutun gözlerimize.
Bunlar için ben de herkes gibi minnettarım sana.
Şimdi bu dünyadaki işini layığıyla yapmış olmanın guruyla, emekliye ayır ruhunu..
Zamanın ve zamansızlığın kesiştiği o noktada, bir kapının gelirsin diye yarı aralık durduğunu unutma..
Her aklına düştüğümde beni de al yanına
Çünkü sensiz bir daha yaşayamam ben
Bunu da sakın unutma..
Bunları okurken kızarsın şimdi sen yine
ama sadece bendeki yerini anlatmaktı niyetim.
İlk defa karamsar değilim.
İçim sızlıyor ama inadına yüzüm gülüyor.
Çünkü öyle güzellikler aldım ki senden.
Öyle güzel sevdin ki beni.
Unutmam, unutamam ömrümce seni...
Çok iyi konuşamam ben bilirsin
Sadece yazmaktır beni anlatır kılan..

Şöyle der ya hz. Mevlana da
"Ben dilsizim ey sevgili
Bu sözler hep kalbimin işleri
Hani ney de dilsizdir ama,
Ağlatır bütün dervişleri"

Özlem, minnet ve aşkla öptüm o güzel yüreğin den....

Özlem Saba
Kayıt Tarihi : 10.5.2019 12:20:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!