Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

neredesin dedi;
dedim 'kendi halim' deyim.
dedi;
ben hep sendeyken
niye rastlaşmadık ki?

Bazen bazı insanları " hala çok sevmenize rağmen" hayatınızdan çıkarmanız gerekebilir.

Alma verme dengeniz, Eril / Dişil dengeniz birbirini karşılamıyor ya da birbirine karışmış olabilir

Eğer öyleyse sakın üzülmeyin
Ve bir daha arkanıza dönüp bakmayın bile

Beni senin şehrine bağlayan.
Sen değilsin artık, bir kabristan.
Kendinde uyumuş, kendine uyanmış.

Yaralarım hiç iyileşmedi.
Sen bende var oldukça.

tutkulu kadınlar vardır,
abdal, aptal değil..

masumdur tutkuları,
hesapkâr değil…

Ahh seni yaz fırtınası
Seni efsunlu Temmuz

Sisli Güneş
Kızıl Ateş

Tut yüreğimin ucundan
Yoksa düşeceğim

Bir kalp düşerse
Bir şehir düşer

Uçalım Baba
Beni de al kanatlarının altına
Uçalım birlikte

Sakın bağlama onları
Ben bağlasam da

Birbirleriyle bilinmeyen bir alemde,
Aynı şarkıları söyleyen iki yabancıyız belki de.
Çığlıklarımız aynıdır, özlemlerimiz aynı.
Kimi isyandan, kimi zevkten.

-Ama hep beraberiz...

uçmak istiyormuş benim sevgilim de,
bilmiyor ki tüm uçurtmalar benim yüreğimde.

tutunsa bir ipime,
uçacağız birlikte...

Şimdi gözlerinde bulunmak varken
İnsanı içine çeken
O uçurum gözlerinde

Ayrılığı vuslat edinen
O kaybolmuş kimliğinde