derler ki;
toprağın bağrına düşen her tohum,
yeniden göverirmiş.
biraz su,
biraz ışık alsın yeter!
-çiçeklenirmiş tepeden tırnağa…
Vurdular beni
En hassas yerlerimden vurdular
İnsanlığımdan, inanmışlığımdan vurdular beni
Özlem SABA
Akşam bitti bitti bitecek
Yaklaşmakta soluksuz gece
En mahrem düşlerini koynuna alıp
Hayaller ülkesinde gezinirken elleri
Uzaklarda biri var, seni özleyen
Gittiğin o yerlerden dönme sakın geri,
Bıraktığın yerde değilim, bulamazsın beni,
Senle ben bu aşkın meçhul faili,
Tak saçlarına kuruttuğun güllerimizi,
O güller ki benden sana hatıra olsun.
Vicdanı olmayanlardan merhamet dileme can.
Dile ki, tüm yüreklere merhamet nasip etsin canan.
virajlar keskinleşiyordu.
uçurumlar derinleşiyordu...
kuşlar göç edince,
sürüngenler de artıyordu şehirde...
Kaçıp giden uykumun en yorgun yerinde,
Bu sessizliğime ses veren de kim?!
Şu kederi büyümüş gözlerimin dalıp gittiği saatlerde,
Kendini özleten ve sonra yine çekip giden sevgilinin
hayaliyle oyalanan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!