Bazı uzaklara bakmak, kendinle yüzleşmektir
Düşünür düşünür durursun
Boş verli cümleler yakışmaz ağzına
Her şeyde bir anlam ararsın kadın aklınla
Bulamazsın
umutsuz bir yalnızlığın,
bir ölümden,
yahut dermansız bir hastalıktan,
hiç bir farkı yok…
dilerseniz yalnızlığımı da bükebilirsiniz...
İki dizelik Aşk şiiri
Canımdan öte sevdim ama başlayamadı
Ve başlayamadığımız için de bitti
Özlem SABA
İnsan bazen gerçeklikten kaçmak istiyor
Dışarda görünenin yerine
İçerde olan bitenden haberdar olmak
Bazen konuşmak yerine, anlaşılmak
Anlaşılmak yerine anlamak istiyor
dayan, izindeyim...
yüreğini ver bana.
açma hoyratlara.
tenini kim yakarsa yaksın.
Tek ve eşsiz olduğumu biliyorum
Fakat yalnız olmadığımı da
Ben varım
Kendimin her şeyi olan ben
Eğer insanları çok fazla umursarsanız gerçekte kim olduğunu asla keşfedemezsiniz
Güneşli bir Fethiye sabahında
Henüz yeni uyanmışken doğa
Benim için gün bitti bitiyor neredeyse
Şu uzayıp giden yollar benim değil
Toprağına basamıyorum sımsıkı
Denizin koynunda saklı bir istiridye gibi
Sürüklenip dururum oradan oraya
Kıyılarım da oldu benim
Dinlenip soluklandığım
Sözlerim de oldu konuştuğum, laf olsun diye
Sussam unutacaktım sanki konuşmayı
Aşkı öğrendiğimde,
Artık başka bir şeyden bahsedemez olmuştum.
Sessizce köşeme çekilme zamanım gelmişti.
Her şeyden elimi eteğimi çekme vaktim.
Ben her şeyden kaçmaya çalıştıkça.
Ben dünyaya geldiğimde
Bütün maviler tutulmuş
Ve her şeyin bir fiyatı vardı
Ne su bedava
Ne hava bedava




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!