Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Ağır
gelirse
bir gün
sana
yüreğim

Hey, bizi yokluğu ile cezalandıranlar
Bir zamanlar 'bile isteye yalnızlığı seçmiş bir kadını
Her kim yokluğu ile cezalandırabilir ki

Sayın ki, hiç tanımadık sizi
Sayın ki, bir yandan yokluğumuzla cezalandıralım derken,

Var mıydım ki yok olayım.
Yaşasın o ilahi kudrette yokluğumun varlığı.

Sahiplenildiğini hissedemeyenler
Tam anlamıyla sevildiğini de hissedemezler

Sevişmek de hiçbir zaman sevginin ölçütü değildir

Zira cennetini cehenneme değişen Adem'in yediği elmayı

Yazgısını anlattı kadın
Hayat denilen bu zengin sofrada
Hiçbir şeye el uzatamayışını

Günahlarını anlattı adama
Bekçilerini yüreğinin

Ruhum varlığını hissetti ama
Kendini keşfetmeyi değil

Güçlü hissetmeyi öğrendim ama
Güvende hissetmeyi değil

29 Ekim Cumhuriyet demek
Cumhuriyet, İnsan demek
İnsan demek, Kadın demek
Kadın demek, güzele, iyiye gebe demek
Gebe demek, çocuk demek
Çocuk demek, gelecek güzel günler demek

Rüzgârda ilk düşen yaprak
En erken vazgeçilen yapraktır
Kansız bir ağacın dallarında...

Köklerini unut
Ve tek başına gömülmüş bir yalnızlık ol

Henüz kozasından çıkamamış bir ipek böceği misali
İçimde kendimi işliyorum

Muhteşem sanatçının sanatını işlemesinden sual olunmazmış gibi

Bilinçaltı, bilinç üstü hizmet ediyorum şu devri aleme

seni bekliyorum!
ben seni yolun başında değil,

nefes nefese,
yolun sonunda bekliyorum...