Irak gönüllerin uçurumuna kurulmuş
Bir ince köprüdür yüreğim
Cehennemi ateşlerden
İnce ince sızan
Bir Hiroşima yangınıydı yokluğun
Esas tür olan (xx) ve türün mutantı olan (xy) ise
Geçiniz siz o mitolojik safsataları
Madem her tür tersiyle mümkün ve makbul ise
Kadını Kadın yapan Erkeğidir denebilir o zaman
İnsan mı yolda gider.
Yol mu insandan geçer.
Yoldur sanırım aslolan,
Yolcu her zaman gider...
Bir kendini eksik etme kendinden
Sana sen lazım ey deli
Sen
Verimi olmayan tarlanın
Nesine gül diksinler
Önce birebir başlar
Sonra Bir’e dönüşür
Daha sonra bölünür her şey ikiye
Yatakta yastık
Ocakta kahve
Kimi az şekerli
Henüz kozasından çıkamamış bir ipek böceği misali
İçimde kendimi işliyorum
Muhteşem sanatçının sanatını işlemesinden sual olunmazmış gibi
Bilinçaltı, bilinç üstü hizmet ediyorum şu devri aleme
seni bekliyorum!
ben seni yolun başında değil,
nefes nefese,
yolun sonunda bekliyorum...
Şimdiye kadar saklamadım kendimi,
Zaten hiç kimse de saklamadı beni.
Buna gerek olmadı.
Korumadı...
Kısraklar da yorulur
Taşlı yollara nal salmaktan
Yorulur düz bayırlarda
Dingin sulara kanmamaktan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!