Oysa derdini çekenin
Dermanı durur başucunda diye bilirdik
Öyle olmadı ama
Yar'dan değil
Yabancısı olduğum kelimelerle
Samimi, bildik bir cümle kurmadım sana dair
İşte bu yüzden yarım kalan tek şiirim sensin
Bitseydin dua olabilirdin içimde
Ya da bir şarkıya dönüşebilirdin dilimde
Bir tek seni söylediğim
Elini uzatmak bir yasak elmaya.
Kokusunu duymak burnunun sızısında.
Asıl kendi hakkın olduğunu bilmek.
Sonra kaderinin ne olduğunu hatırlamak levh-i mahfuzda.
Sorgusuz kabullenmek.
Aşk
Dostluk
Arkadaşlık
Kardeşlik
İnsanları tanımadan önce yüce 'olgularmış'
Ne zormuş, sıradan insanlar arasında var olmaya çalışmak
Ve sıradan hayatlar içinde kendin olabilmek
Kendi değer yargılarına sadık kalarak yaşayabilmek
Hal böyleyken sanırım yeni bir gökyüzü lazım bize
Ve o gökyüzü ve altında yeni bir yaşamak
Beni mi soruyordun
Eline fırçanı al
Kırmızıdan uzak dur
Kışkırır
Kışkırtırım
Ah şu benim aklımla gönlümün alıp verememişliği
Hanginizi hanginize yeğlesem
Ya aklım gitse başımdan
Dolaşsam deli divane
Aşk'ı aramanın ayıp olduğunu söyledi çağımızın Molla Kasım'ı
Dedim
Sen benim bahsettiğim Aşk'tan ne anlarsın
O zaman da anlamamıştın Molla Efendi
Yeni bir ten tadarken
İçinden geçirdiğindir Aşk
Sanki bir yerlerde düşmüş de
Kalkmayı unutmuş gibi bir şey
Ben vakti gelmemiş acılarımın hesabını bile bugünden ödüyorum efendimiz
Yerlerimizi değişebiliriz
Özlem SABA




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!