Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Alper gardaş yolun mübarek olsun,
İnşallah adımızı ardını unutmayasın,
Emekliler kulağına küpe olsun,
Can, yakınken musluğu açıversene.

Gardaş bizi öksüz bırakmayasın,

Yaklaştıkça kaçan  zabıtadan,
Seyyar satıcıya benziyorsun,
Gelmeye mecbur gibi arkandan,
Yalnızlıktan şikayet ediyorsun..

Çekiniyorsun karanlıklardan,

Güler yüz tatlı dil seni senden alır, yaşama yeniden ekler,
Onlar misali bahçede hoş kokulu ne güzel güller
İnanın bir çok mahlükat bizden iyiler,
Bir selamı İnSANa çok görmeyin efendiler..

Bitti hazan, geldi kış ayaz tufan
YaşALDIKca yaşlanmazmış ki insan,
İnsanı kök, içten içten kurutan;
Mümkünken yaşayamadıklarından,

Ömür tek bir kahve içimi fincan,

ELiF BE..

Üst üste konan noktalar Elif,
Lisanı sezgidir yapılmaz tarif,
Sorulur ise hamuş'tur arif,
Hal ehlinde deniz, derya gözlenir.

İnsanlığın vasfı ağır nisabı,
Altın gümüş bilir gönül erbabı
Dikkate alma sen boşa nadanı,
Ceviz kırsan, kabuk keyif veriyor.

Hakikat yolcusu dağı aralar,

Emekci KADINLAR

Sığmaz kadın sadece sekiz MARTa,
Tarlada, ev, mecliste, fabrikada,
İş bulursa, sağlık ta her alanda,
Onlar HALİDE'ler hana bedeller,

Bıçak kemikte canımız etti tak
Düğünlerden kaçarız köşe bucak,
Çeyrek takardık da yüzlüğe kaldık
Mecliste hep konu mankeni olduk,

İdare har vurup harman savurmuş,

Dede bir su istemeye çekinir,
Herkes ayrıca bir köşe çekilir,
Huya, suya göre şerbet verilir,
Geçinmek zahmetli oldu emmiler.

Atadan varsa bir kesek taşına,

İki yanı da son olan yaşamın eksenindeyim
Hayatta kalmak ve ölmek de aynı şey,
Tutunmak, sebep, ada(n)makta neymiş,
Gereksiz şeylerden vazgeçeli çok oldu,
Ümitlerimin hayallerimin ERTESİNDEYİM.