Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Kader adil mi? Hayat herkese kolaymı?
Sabah olduğunda gidecek bir işin varmı?
Sigaran sarma mı yoksa malbora mı?
Sen ne didin? Bu düzen hak da, yoksa bozuk mu?
De hele gardaş,? Böyle değilmii.?

Her kadeh adım adım kendimlere,
Giderim meçhuldeki evlerime,
SAĞLIĞIMA, bakma nedenlerime,
Saman seyranlanır, kafurlar saçar.

Sen döne yar sen döne,

Hey Zahit! sözlerime dem vurupta,
Dil depreştikce, nasihat etme,
Topuğunda suyla, derya sanıpta,
Kül devşirdikce, hak, Haki-kat deme,

Zalimlik diz boyu, şu tanrı nerde?
Marazı da vermiş, çare her derde,
Dışarda arama hepisi sende,
Damladan dalgaya, bak demişler..

İki cins karınca bir kavanoza,

Gemi alabora, kaptan aklandı,
Suçlu yolcu, tayfa, gerçek saklandı,
Arsız temzlendi, yundu paklandı,
Batmaya cehalet, yeter demişler.

Uyanmazsa bizim, yaşlı Hödükler,

Ah aman, aman aman bu ne zalım zaman,
Saatler durdu şimdi, yer göçtü kaydı mekan,
Antepin kalasına asıldı iki tane, İlahi ferman,
Alem taş kesilir ADIYAMAN'ı gördüğü zaman..

Vay, aman aman, bu nasıl gece URFA'm

DEPREMLERiNDEYİM  sönük  hayatım,
Çok GEEÇÇ..! Tutunmazım..kırık ve dökük..
Kaderim bin türlü BARIŞAMADIM..
Yıkıklarda her yanım yırtık sökük..

ÇIKMAZLARINDAYIM döndü yollarım,

Mevsimlere benzer yaşanılanlar,
Kah güneş açar kah fırtınalar,
İnat etmek olmaz ki söküpte atar,
Çınar gibi dik dur, söğüt ol eğil,

Zalımın ne adı ne namı kalır,

Herkes çıkar, rolü belli sahneye,
Şekli benzese de baba anneye,
İşimiz zor bakarlarsa karneye,
Bu belli sınıfda çaktı desinler.

Sazım duvarda var asılı kalsın,

Özerklik istemiş it, havlatmayın,
Sözde vekil, aslı hain kanmayın,
Devletlü ikrarda, sessiz kalmayın,
Zalım ölür insanlık baki kalır..