Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Gönül sarayımı, dibinden, rutubet sardı,
Rüzgar dalını kırdı, dolu meyvesin vurdu,
Tuğlalar döküldü, direk yıkıldı, çatısı çöktü,
Ben ilişemedim, sen çok geç kaldın caanım..!

Bugün yarın derken, mevsim hazana erdi, Tükensin diye sanki herkes el ele verdi,

Seninle beraber beddua eder,
Sonunda o yine inine gider,
Aklınca davaya pek hizmet güder,
Kastından bihaber yapay çakma Kurt.

Yanar dönerliliği kimden aldın?

Onure edenlerin veya yerenlerin şahsiyetleri hiç önemli değil ise:
Bu sayede kazanılmış veya kaybedilmiş itibarlarında zerre kadar önemi yoktur.
Ne kadar şakşak o kadar kıyak..
Saça göre tarak,
Çıkarın bittimi herşeyi orada bırak,
Algıya göre çalgı,

Ben, nerden hangi yoldan saptım böyle
ÇIKMAZLARA..?
DARalıyorum,
BUNAlıyorum,
Bedenime SIĞAmıyorum..
Hayatta her şey mümkünmüşlere,

Soldum yaprak gibi dallarından,
Yele kapıldım tozlu yollarından
Geçtim şu dünyanın ormanlarından,
Kabarıp topraktan, boylara geldim.

Kapıldım bir demdi gül yüzlü yare,

CANANIM

Ol Harun hazine alsam elime,
Söyle sensiz yalan dünya neyime,
Sen yanma can ben yanarım yerine,
Cananım, habibim, yaranım dost dost..

DOSTUM
Değişir be gardaş, aynı kalmaz zamanla,
Çoğu hakka, yola, levhaya pek uymaz anla,
Dümeni iyi tut, gönlünce salla petalla,
Yoldaş bellediğin, sapaklarda satar can dostum.

Müzminleşir acı içine salma,
Bırak da gitsin can, anıp kanatma,
Demir tav da gerek, yarına atma,
Yalınızım, insan soğuyor canım efendim.

Güz gelmeden dostum bülücü sayma,

Çiçeği dalı ki sarkar tubadan,
Hani bebişe de, geçer anadan,
Mevla esirgesin kemden nazardan,
Gül demişler ona canım efendim.

MERHABA...
Selam ile edip seda,
Getirdiniz bize sefa,
Irmak olup deniz derya,
Gelen dostlara merhaba,