Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Hey canlar.! Bu, Zül-karn-eyn ile yolda selamım,
Elsiz, ayaksız, kelamsız cadde sokak dolandım,
Dilim tetiği bozuldu biraz tuhaf meramım,
Yollar var imiş, yol üstünde, levhlere yazıldım biraz,

Cefa çekmemiş, acı görmemiş,
Usul erkan yok hamdır ermemiş,
Muhabbeti yok kulak vermemiş
Gönül burar çiğ daha pişmemiş
Söz edip de can avunur biraz,

*BİR BAKIN HELE*

Kaftana bürünmüş olmuş bir paşa,
Tanrı olmuş beni yargılar haşa,
Misali kirpi hep okunu saça,
Kendine dönmeze bir bakın hele..

BİR DAHA YAZMAYACAĞIM.

Gayrı usandım yar dünyadan bu candan,
Demir almak vakti geldi limandan,
Bir defterdi, bunlar arka kapaktan,
Söz olsun ardıma bakmayacağım.

Bir dostu olmalı insanın,
Sendeliğinde,
Düşeceğinde,
Elinden tutan.....

Bir dostu olmalı insanın,

Bir garibim inan bugün dostlar,
Bir ayağım kalk da yürü diyor,
Öteki netcen halt yeme otur,
Gitsem mi kalsam mı bilemedim ki.

Havamda değilim bugün dostlar,

Şu dünyaya geldim bir gün gülmedim,
Eller gibi gezip devran sürmedim,
Var olmadan soldum gün gün tükendim,
Mahzun olma gönül gülersin bir gün.

Yükseğe eriştim yel vurdu düştüm,

BİRİNE...

Milleti kışda kodun, gözünü yaşda kodun,
Bir bir diyerek parça parça böldün ayırdın,
Kim vardı ise yandaş köşeyi döndü gitti,
Yeter artık ettiğin yetti, saltanatın eridi bitti.

Artan parça gibiyim şu dünyada,
Nere kondu isem, olup uymadı,
Çekip gitmek inan çare olmadı,
Tenim gezer durur kendim ölüyüm.

Cennetine koyma beni sınama,

Yaşar söylemez, hata ederiz,
Ölür konuşulmaz, haya ederiz,
İyi kötü durmaz mutlak gideriz,
Atılırken toprak, tozlar incinir.

Üryan geldik, yine  gideriz üryan,