Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

DEĞİL.

Gün çatıp Divan-ı MAH-şer kurulsa,
Neyi sevdin İNSAN? diye sorulsa,
O an lisan susa, gönül konuşa,
Nice baş eğik, dik durası değil..

Haki kat sicim gökten olup ulaşsa,
Şimşek ışısa yağmur olup yağsa,
Hızır yıldız derip, sofraya sunsa,
Kimse merak edip tadası değil.

İsa beşikte dillense konuşsa,

Artık ben vazgeçtim, benden sıyrıldım
İyi ki vardım da, ama yoruldum.
Bir hayli de aktım, gayrı duruldum,
Kabım da donucu, değildim dostum.

Bu son puzzleler de, kondu yerine,

DEĞİL Mİ?

Garibin, yazıda aynı kışı da,
Zalım kurup tuzak bekler pusuda,
Düşmeden ağa önce bakıp da,
Birazcık hesap olsa, gerek değil mi?

GÜZEL DEĞİL Mİ?
Baharın kokusu gülün özünde,
O'nu arar dururum gönül izinde
Pembe tende, el elde
Diken gülde güzel değil mi?

Akıl işlemez ise yollar karanlık,
Düşünmeyen gafa olsa samanlık,
Kıyamet kopsa oyy bitmez bağnazlık
OKU demek ilme davet değil mi?

Tarlada ter döken maraba benim,

Şükür dilde, mutsuz asla yetinmez,
Kıyı yok, suyun bulanık girilmez,
Güvenip de asla yola gidilmez,
Az katlanılacak zahmet değilsin.

Küçük tepeler var senden sorulmaz,

*DEĞİŞİR*

Kesen biraz para görsün,
İstemeyen gözü çıksın,
Sevgilin kardeşin eşin,
Sözün, hem farkın değişir.

Hey gönlünde yer edene değilde gerçek sahibine gurban olduğum can...!
Çekirge kaç kere sıçrar..?

Hava değişir, yol değişir, şartlar değişir, değişmez sandığın her şey değişir, dost sandığın ilk sapakda seni değişir.

Bir dem gelir tene yağmur dokunur da makyajın rengi akar, ilk gün gibi yüz ortaya çıkar,

Kavak aynı, hem çalıp dinlediğin,
Yıllardır aynıydı, değişmez meylin,
Sapak da değişti dost, bellediğin,
Buralarda ne yol ne yolak değişti.