Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Hey Zahit! sözlerime dem vurupta,
Dil depreştikce, nasihat etme,
Topuğunda suyla, derya sanıpta,
Kül devşirdikce, hak, Haki-kat deme,

Veren Allah, alan Allah heyy.. Eyüp,
Tefekkür eyledi, boynunu büküp,
Ne yapıp etsen de, ölçüp de biçip,
Hak, limandan, demir çektiği zaman..

Elinden, kaçırdı, balığı Musa,

Zalimlik diz boyu, şu tanrı nerde?
Marazı da vermiş, çare her derde,
Dışarda arama hepisi sende,
Damladan dalgaya, bak demişler..

İki cins karınca bir kavanoza,

Gemi alabora, kaptan aklandı,
Suçlu yolcu, tayfa, gerçek saklandı,
Arsız temzlendi, yundu paklandı,
Batmaya cehalet, yeter demişler.

Uyanmazsa bizim, yaşlı Hödükler,

Ah aman, aman aman bu ne zalım zaman,
Saatler durdu şimdi, yer göçtü kaydı mekan,
Antepin kalasına asıldı iki tane, İlahi ferman,
Alem taş kesilir ADIYAMAN'ı gördüğü zaman..

Vay, aman aman, bu nasıl gece URFA'm

DEPREMLERiNDEYİM  sönük  hayatım,
Çok GEEÇÇ..! Tutunmazım..kırık ve dökük..
Kaderim bin türlü BARIŞAMADIM..
Yıkıklarda her yanım yırtık sökük..

ÇIKMAZLARINDAYIM döndü yollarım,

Kimdi bu, ÖZVECAN, soran olursa,
Gitti çatmadan, iki heceyi,
Sarhoş elinden, hiç komaz, şişeyi,
Ayıkmadan, bi hoş, gitmişti dersin..

Kitapsızdı, her gün, başka, bir şiir,

Mevsimlere benzer yaşanılanlar,
Kah güneş açar kah fırtınalar,
İnat etmek olmaz ki söküpte atar,
Çınar gibi dik dur, söğüt ol eğil,

Zalımın ne adı ne namı kalır,

Herkes çıkar, rolü belli sahneye,
Şekli benzese de baba anneye,
İşimiz zor bakarlarsa karneye,
Bu belli sınıfda çaktı desinler.

Sazım duvarda var asılı kalsın,

*DEVİR BU DEVİR*

Dostlarım iyi de miyar değişti,
Şeytan çok semirli. oldu gelişti,
Halk dikeni gördü, sevdi, alıştı,
Öze değil yüze bakılır oldu..