Kimdi bu, ÖZVECAN, soran olursa,
Gitti çatmadan, iki heceyi,
Sarhoş elinden, hiç komaz, şişeyi,
Ayıkmadan, bi hoş, gitmişti dersin..
Kitapsızdı, her gün, başka, bir şiir,
Yazar dururdu, hep, yaşama dair,
Işığı sönmez, tek, odada sahir,
İçini geceye, dökmüştü dersin...
Güneşten çekinir, sonra kalkmazdı,
Övmem, öğüt verir, kendi tutmazdı,
Aklı ermez pazar, alıp, satmazdı,
Yaşar gibi, sanki, ölmüştü dersin..
Her şeyi inceler, kurcalar durur,
Sanırsın, atomu, ilk defa bulur,
Sevinir üzülür, başa koyulur,
Ateşmiş de, sanki, sönmüştü dersin..
Özvecan unuttum, kendi kendimi,
Kadim sevgiliye, sundum elimi,
Geldiğim yere ben, koydum tenimi
Bir şey kaybetmiş de, bulmuştu dersin..
Özcan Kurt
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 16:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayat




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!