Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Kimse bilmez canlar nice çilede,
İniler duvarlar işitsen oda da evde,
Mevlam ne olur derman ver her türlü derde,
Hey gurban, garibin çilesi ölünce biter..

Çalışmış, yaşı başı almış artık dinlenecek,

Neye tutunduysam elimde kaldı,
Ne hayallerim ümitlerim vardı,
Damla damla ömrün kadehi doldu,
Hiç anlamadım kara yel gibi geçti,

Nice koştuysam o, peşinde yordu,

GEÇTİiii..!

Bir gazeldi ömür yandı küllendi,
Biçare bir umut yolun gözlendi,
Değer verdikçe hep yüzün yüzlendi,
Muhannet ki acep neden özlendi,

Coşkun sular gibi akma hey insan,
Nice derya  burdan  çağladı geçti,
Gönlün bir sevdaya bağlama ihvan,
Özünü ataş da dağladı geçti..

Ayrık ot gibi kök salma hey insan,

Geçse Bor'un pazarı sakın gelme Niğde'ye
Tanrı çarşına pazar versin yaban ellerde,
Of yar: pınar sanırdım gül bahçamda
Çölde kalsam, gökte bulut damla  yağmur yağsan istemem,

Ne sazım sapında püskül ol, ne nota perdemde

Feleğe küsmüşüm, isyanım yersiz,
Gel de bir çıkar yol, canan bul bana..
Bir günüm geçmiyor, dertsiz kadersiz,,
Mihmanım ol bugün, canan gel bana..
(Bir günüm geçmiyor, dertsiz kadersiz,,)
(Mihmanım ol bugün, canan gel bana..)

Sensizleştirmeye cüret, algı, çıktı nice piyonlar,
Dedeleri eski işbirlikci idi şimdi yerli baronlar,
TÜRK'üm demeye şimdi ar edip korkuyorlar,
Gel GAZİ gel, gel can dost gel, Vatanın bir köşesinden,

Ateşlere acılara, kem sözlere alışıldı

Kula tanrının eli böyle değdi,
Kül idi tümden can kesret göründü,
Nur idi sende, körük, ateş devindi,
Kırklar yediler hacı BAYRAMLAR geldi.

Eşlik edin sizler de bu şarkıya,
Müjde olsun toprağına taşına,
Umut konsun çocukların adına,
Vatana özlenen geldi ilkbahar,

Mazlumun ahı aştı dağları,

GELDİK

İnsan kainat hem Kur'anın Özü,
Aç Kapağı OKU.!sırlamış bizi,
Ali ve Muhammed, Mevla'nın izi,
Biz insanı okul yapmaya geldik.