Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Şiir harfi harfe çatmak değildir,
Cana ten gözüyle bakmak değildir,
Hele pazarlarda satmak değildir,
Gönülden gönüle akmak gerekir.

Aslı Kurt değil ki ürüp havlıyor,
Nerde bir köşe mayi duruyor,
Ne oldu sürüye yakın duruyor,
Siyaset kaygansa, cisi fırıldak.

Bir oyundu ölesiye yordu bizi, hayat,
Devirmeden seni can, sen devrik yaşa.....
El ne der, kurallar, sınırlar, sınıflar,
Hayat senin değilmi? Boş veeer.. Konuşsunlar..
Salıvır canııım hadi... gitsin öte...
Demiyorum ki; meydan oku hayata,

Saman alevi oldu aşklar, bir esintiye yele bakar,
Yürekte yangın bir közü yok,
Bana müsade gidecekler,
Ya yüzde ya sözde gönüller de bir izi yok...

İstisnalar müstesna, güz gelmeden yaza kadar,

Özden değil bakış, aldanma,
Sözleri yarım elma gönül alma,
Kanıp da sakın seviyor sanma,
Onu hep taltifleyip dursunlar

Bir var olur gelir, bir yok olur gider,

SANA da kalmaz
ÖZVECAN

[1]
O'nun yeri insan, gönül evidir,
Gönülleri kıran, bizden değildir,

Hey, kasılak yolun boyuna erdi,
Nice sultan gözü arkada gitti,
Ömür dün yaşandı, bugün de bitti,
Kalmadı dünya sana da kalmaz.

Dışı muhteşem içi dar güdümen,

Dünya okul, tüm can, tabi sınava,
Kimseyi sen, eksik görüp, kınama,
Kul kınadığı ile sınanmadan,
Bilesin ki; asla, ÖLÜNMEZ İMİŞ....
(HEY DOST Bilesin, ÖLÜNMEZ İMİŞ)

Kimi mal, mülk, makam, nefsin fevkinde,
Garip, yaşar, ekmek, geçim derdinde,
Fakir olmak da bir, inan, zenginde
Zordur biraz, insan, olup yaşamak..

Sözüm gider, bazı insan gücüne,

Nice canlar gelip geçti dünyadan,
Bir maruzatım var yüce yaradan,
Ne çıkardı yemişse meyvadan?
Dede torun niye döktün tubadan?

Bir nida geldi o şahı sultandan,