Özcan İşler Şiirleri - Şair Özcan İşler

Gözler parlar, yüzler bir neşe sunar,
Kalplerden nefreti kovduğumuzda.
Hoşgörüde, bütün hatalar yunar,
Kalplerden nefreti kovduğumuzda.

Can ciğer kardeştik, el olduk niye?
Kapımı açmadın sen birgün olsun.
Hatrımı sormadın kardeşim diye,
Kapımı açmadın sen birgün olsun.

Kalpler paslanmış, çürümüş
Kara günler kapımızda.
Haksızlık almış yürümüş,
Kara günler kapımızda.

Irk, toplum, din maskeli;
'Tarih' diyen, 'mit' diyen,
Duyguları sömüren.
'Ekmek' diyen, 'öç' diyen,
Emeklerden semiren.

İnsan, gerçekten insan olmaya kafa yorsa,
Karanlık korku biter aydınlık bir çağ başlar.
Düşman olmak yerine barış safında dursa,
Karanlık korku biter aydınlık bir çağ başlar.

Helâl yeter de artar, tamahkârlık olmasa,

Durun, renk renk insanlar; yeniden tanışalım! .
Savaşları bırakın, barışı konuşalım,
Düşmanlığı unutun, sevgide buluşalım.
Savaş, terörden uzak dünyayı biz kuralım,
Barış dolu günlerde, beraber yaşayalım.

Çekeceğim, sonsuz çile,
Yaşıyorum, bile bile.
Bende tahammül kalmadı,
Gör güzelim, düştük dile.

Kaba kuvvet, aklı almış askıya,
Kavga değil, barış için savaşım.
Millet yenik ekonomik baskıya,
Kavga değil, barış için savaşım.

Ruhundan ayrılmış kemik, et, deri,
Kayıp aranıyor; hakiki insan.
Ya Cehennem, veya Cennet ederi,
Kayıp aranıyor; hakiki insan...

Ademoğlu düşün taşın bin kere,
Kazandığın kalır, bomboş gidersin.
Kendini aldatıp durma boş yere,
Kazandığın kalır, bomboş gidersin.

Yalancı bu hayat, saltanat bilsen,