Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gün gülüm balım
gece sevmiyor beni
acır yokluk var
nice sevmiyor beni

ar'a göz diken

damlayan her damla yaş
yaşla tamlayan korkum
korkumdan gezer ayyaş
ayyaş doldurur dokum

dokuma gömül başta

özlemi içip kansa
dizine yatıp dura
sevdalısına yansa
közüne batıp dura

dudağına bal şeker

tırnağınla kazdın
kalburla vardın
ereğe ulaştın
bilinçle kızım
yumağınla gezdin
sabırla ördün

düşüp sevdan oduna
yeren beni bilmez mi
yakıp selvin oduna
geren beni bilmez mi

bülbülü dalda uçar

bir ömre sığar
dört süremiyle birden
çiçekler açar
uçar kelebekle pir

tez solunca mı

kirece bulanmış fırça
badanalamalı mı evi
temiz kokulu
içimize sinmeli

bakraca ulanmış bicin

orada kaldı acı poyraz
kültü dağında
ötesi aklımda değil
unuttum
ah nasıl edelimde yare gidelim

kokusu gelirdi kendinden önce
edadır nazında gözler sürmeli
sonrada belirdi bir tatlı günce
sedadır azında gözler sürmeli

dudağı bal şeker doyumsuzu al

görünürde yol gider
önü yokuşla bayır
gözünde sevi eder
yokuştan yolu ayır

yüreğinde serpinti