Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kurşunla ağır ağrım
karanlıktan sıyrılsa
katransı yalnızlığım
korkulardan ayrılsa

attım uzaktan baktı

sabah oldu okurum
bacada doldu kurum
ölürsem de gam değil
çaltı dibi çukurum

mani geçer gönlüme

Nerededir gökyüzü
gurbet yanı sıla mı
uzun uzadıya sözü
şerbet kanı kelamı

dargınlık mı olur

bir seni sevdim
gençliğimde
ince kolunla
beni sar diye

saramaz mıydın

yükü çok geldi
elime
koca yaş selvinin

kabardı avucum
şişti

mavi burukluk içinde
mavi yürek yangınlarında
mavi acır ciğerlerinden
mavi mavi burulur musun

mavi bulutlar

duvarda asılı kaldı
damarı dizgili sazım
tellerine pası aldı
karalı yazgılı sazım

portakalı dilimledi

geçen yıllar arası
anılarla canlandı
iki budak çırası
anılarla canlandı

ocakbaşı köşkleri

son yazısı mıydı ki gelen
tükenmez kalemle yazılı
nerde olduğun var mı bilen
sözcükler boğazda dizili

kargacık burgacıktı mektup

ısrar etmeden
seviyorum de sarıl
dola kollarını boynuma
üfür iki dudağın arasından
kelebekleri
gelsin beri